demon February 25th, 2011
Έβρεξε κι ούτε που το κατάλαβα. Έριξε νεροποντή για ένα 10λεπτο. Μάλλον στα όνειρά μου θα ‘μουν. Είχε πολλή κίνηση απόψε εκεί μέσα. Εικόνες εναλλάσσονταν, μυτερά χωνάκια λάμπανε, πέταλα βγαλμένα από το φεγγάρι με οδηγούσαν όλο και πιο βαθιά. Στην ψυχή μου. Και σε όσα δε θέλω να ξέρω. Μα τα γνωρίζω.
Είναι παράξενο. Είμαι εδώ κι αιστάνομαι πως μου συμβαίνουν πιο γρήγορα τα πράγματα. Είμαι δω μονάχα 6 μήνες (ναι, τους έκλεισα) κι όμως, έχουν διαδραματιστεί πολλές σκηνές κι έχουν προκληθεί αμυχές.
Αλλά ξέρεις, είναι ίσως η πρώτη φορά στην ηλεκτρονική ζωή μου, που νιώθω πως δεν μπορώ να τα γράψω στον διαδικτυακό μου πάπυρο. Γιατί… γιατί δε θέλω να είμαι άδικη, γιατί δε θέλω να αποκρυσταλλώσω τίποτε ακόμα, γιατί δε θέλω να κάνω κείνο που δε μου αρέσει να μου κάνουν. Ξέρω γιατί ήρθα ‘δω. Πως μπορώ λοιπόν και μάλιστα να το γράψω, να εκφράσω τι δε μου αρέσει; Κι είναι πολλά…
Από την άλλη, πάντα ήμουν τυχερός άνθρωπος. Κι εδώ, στην Κύπρο, με έχει πιάσει για πρώτη φορά στη ζωή μου μια απίστευτη κακοτυχία. Το πιστεύω. Δεν ξέρω τι άλλαξε, ποια χορδή τρύπησε την αύρα μου και ξεχύθηκαν όλα τα χρώματα έξω. Αλλά πρέπει τώρα, με έναν μαγικό τρόπο, να γραπώσω την απόχη μου και να τα βρω όλα, ένα προς ένα. Να τα φέρω πίσω. Σε μένα.
Πάντως, ο τροχός εξακολουθεί να γυρίζει. Ευτυχώς.
Καλημέρα. Παρασκευή. Καλή μέρα.
demon May 24th, 2010
Αιωρούμαι…
Το σώμα μου με τοποθετεί αργά και προσεκτικά μέσα στην αλαβάστρινη μπανιέρα. Εκεί ψηλά. Κάπου ανάμεσα στα σύννεφα και τις ηλιαχτίδες της σελήνης. Βυθίζομαι μέσα στη διαφάνεια του νερού.
Βουτάω τα μαλλιά μου κι αρχίζω να τα χορεύω σαν ανεξέλεγκτα φίδια κάτω από τη σιγή του όλου. Βουτάω τα δάχτυλά μου και τα αραιώνω σαν νερουλά σχεδιάκια μέσα σε σβώλο.
Αρχίζω να ανασαίνω. Να μιλάω. Να τραγουδώ. Να διαβάζω τα φωνήεντα της σκέψης μου.
Με ακούω. Την αναπνοή μου. Δυνατά. Στεντόρεια. Πεντακάθαρα. Και είναι τόσο μαγικός αυτός ο ήχος. Μέσα στο νερό. Η καρδιά μου. Η ζωή μου.
Ανοίγω τα μάτια και τα παίζω, πιτσιλώντας την ίριδά μου.
Τα τύμπανά μου πιάνουν όλους τους ήχους μου, σα να έχω βιδώσει στον πάτο της μπανιέρας μου ηχείο.
Ανάσα. Καρδιοχτύπι. Ηχείο. Μπανιέρα.
Εκεί ψηλά.
Όπου βασιλεύουν οι σκέψεις, οι τύψεις, η καλοσύνη και η δοτικότητα.
Χωρίς αναπνευστήρα!
Και χωρίς μπρατσάκια.
Φεύγω…
Πηγή εικόνας: anilorakgoldini.deviantart.com
demon January 30th, 2010
γιατί το φόρεμά της είναι μακρύ, μαύρο και μουντό
γιατί δεν έχει ούτε χρώμα ούτε ζωάκια τσιμπημένα στο πέτο της
γιατί το καπέλο της είναι αυστηρό, ψηλό και τραχύ
γιατί δεν έχει πρόσωπο, μόνο συναισθήματα, σαν τους εφιάλτες μου
τη μισώ αυτή την Πανσέληνο…
κι όμως με ζαλίζει πάντοτε το φως μέσα της.
Πηγή εικόνας: ploop26.deviantart.com
demon December 1st, 2009
Μου φέραν κάτι φίλοι από τη Νάξο τυριά. Παράξενα, γεμάτα καπνιστές, αλμυρές και βαριές μυρωδιές. Να τα χαρώ. Να τα γευτώ. Από την Τυροκομία Νάξου κατευθείαν στο πιάτο μου, στην Αθήνα!
Έτσι!
Άνοιξα κι εγώ ένα μπουκάλι κρασί από ένα γνωστό οινοποιό στο Διμηνιό της Κορινθίας, όπου κάποτε περνούσα τα καλοκαίρια μου στο εξοχικό μας, έκοψα άγαρμπα δείγμα από τη τυριά, προσπαθώντας σκληρά να μην τα τραυματίσω, να μην τα θρυμματίσω. Δύσκολο.
Το ένα έμοιαζε με Έμενταλ. Στο χαρίζω! Το άλλο με καλή γραβιέρα. Και το τρίτο ήταν ένα σκληρό τυρί, με άρωμα γλυκάνισου, τυλιγμένο σε μαύρο σουσάμι.
Πεπαλαιωμένο τυριά. Σαν το ουίσκι ένα πράγμα. Προσωπικά προτιμώ το gin.
Γέμισα μια τεράστια πιατέλα από φυσητό γυαλί, πρόσθεσα και μερικές ελίτσες γεμιστές, πήρα και το ποτήρι μου σχεδόν ξεχειλισμένο και κάθισα στην πολυθρόνα.
Να τα πω λιγάκι με τις σκέψεις μου, πριν ζαχαρώσω. Πριν χαλαρώσω. Πριν ζαλιστώ όσο πρέπει για έναν γλυκό, γρήγορο ύπνο.
Καλό μήνα να πω; Α ναι. Είναι κι αυτό. Μπήκε. Όχι που θα κώλωνε! Μπήκε κι ο Δεκέμβρης. Μαζί και η ολόγιομη κυρά.
Σεργιάνι πάνω από τα κεφάλια μας. Μην ρίχνεις τρίμματα καλέ! Εκτός κι αν είναι όνειρα…
Πηγή εικόνας: the-dark-silhouette.deviantart.com
demon November 16th, 2009
Καλή βδομάδα Σελήνη που για άλλη μια γύρα θα κυνηγήσεις την ουρά σου. Από Δευτέρα έως Παρασκευή και το Σάββατο θα κοιμηθείς λιγάκι παραπάνω, για να αντέξεις στο Κυριακάτικο πάρτυ. Αυτό με τους μεζέδες, τα σφηνάκια και τα αμμώδη όνειρα.
Ραντεβού μες στην εβδομάδα, φαγητό έξω την Παρασκευή, δείπνο σπιτίσιο αυτό το βράδυ.
Λίγα καρφώματα στους δρόμους της Αθήνας, δρασκελιές μπροστά από βιτρίνες, αχνιστά τσάγια με μέλι, ασυναγώνιστα Lebkuchen και πρωινά μέχρι αργούτσικα στο κρεβάτι με περιμένουν με αγωνία. Και μετά, μίνι μαραθώνιος παράλληλος με το φως, ξενύχτι κρεμασμένο μπροστά από τον υπολογιστή για ένα ζωντανό project και μερικούς πελάτες, και καλλιγραφικές σκέψεις έτοιμες να μπουν σε συρτάρια δημιουργικά.
Έλα, είμαι πιο κοντά!
Σε ό,τι νόμιζα πως θέλω.
Σε ό,τι άκουγα μέσα απ’τα κοχύλια στο λαιμό μου.
Σε ό,τι άγγιζα με τα δάχτυλα των μαλλιών μου.
Να χορέψω.
Μάθημα πρώτο…
Έλα, θα τα καταφέρω.
Πηγή εικόνας: glitterplague.deviantart.com
demon October 4th, 2009
Έχει Πανσέληνο απόψε…
Και εκλογές νωρίτερα.
Και Moto GP το μεσημεράκι.
Έχει και φαγητό έξω με καλή παρέα. Δεν ξέρω αν θα πάμε Πόρτο Ράφτη για ψαράκι ή κάπου minimal για γεύση με καρυκεύματα και εικόνες λευκές, μπερδεμένες.
Η blogosfaira μου γιορτάζει σήμερα. Πάλι. Κλείσαμε τους 23 μήνες εδώ μέσα. Διαδικτυακοί πάπυροι με μελάνια που δε σβήνουν. Με θεατές και θέαμα την ίδια την ψυχή.
Με πολύ αυτομαστίγωμα, αυτοέκθεση, αυτάρκεια και διάθεση για μοιρασιά. Ίσια μοιρασιά.
Χρόνια πολλά άγνωστο αλλά πολύχρωμο σύμπαν. Σε νιώθω που και που. Καρδιοχτυπάς σα νότα κι εσύ. Είδες; Έχουμε τελικά κάτι κοινό…
Πηγή εικόνας: wcia.deviantart.com
demon August 14th, 2009
Τετάρτη 12-8-09
Δεν είδαμε τελικά τις Περσίδες το βράδυ, ούτε και ψηλαφίσαμε την αστρική σκόνη. Είχε τόση συννεφιά, που το αναψοκοκκινισμένο φεγγάρι με κόπο περπατούσε.
Πέμπτη 13-8-09
Ήλιος! Ναι, κυρίες και κύριοι. Τώρα που πλησιάζει η περίοδός μου (Κυριακή λέω) –καταμεσής των διακοπών μου, στο άνθος της ξεκούρασής μου!- εμφάνισε ο ουρανός τον περιβόητο ήλιο του.
Ακόμη σπίτι είμαστε. Έχω βάλει στη διαπασών, σχετικά, Therion και φτιάχνω χωριάτικη σαλάτα. Ο άντρας δουλεύει πάνω στον καινούργιο server, στη Γερμανία. Τελικά το χαίρεται το laptop μας.
Εμένα μ’έχει πιάσει ανυπομονησία να πάμε θάλασσα. Να χαρούμε τον ΉΛΙΟ και τη θέρμη του, όσο είναι μέρα. Γιατί με τους αέρηδες εδώ, αυτές τις μέρες, ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου φέρουν από Θεσσαλονίκη και Πολύγυρο.
Σου είπα ότι τρώμε κάθε μέρα φρέσκο ψάρι; Τόσο πολύ ψάρι, μαζεμένο, δεν έχω ξαναφάει στη ζωή μου. Τι τσιπούρα, τι λαυράκι, τι χιόνα. Κι όλα στα κάρβουνα (από ξύλο ελιάς), στον ξυλόφουρνο που έχουν αγοράσει οι γονείς του άντρα! Yummy.
demon July 7th, 2009
Γεια σου φεγγαράκι!
Ρούφα το, ρούφα το.
Παφ, πουφ, παφ, πουφ…
Πηγή εικόνας: genepulse.deviantart.com
demon July 6th, 2009
~
Καλή βδομάδα, θεατή του χρόνου!
Μια στάλα πριν την πανσέληνο, ίσως και να προλαβαίνεις να ντυθείς.
~
Πηγή εικόνας: sorrow-tiger.deviantart.com
demon May 28th, 2009
Τελείωσε. Η τσιχλόφουσκα έσκασε στον τοίχο, αφήνοντας φούξια αποχρώσεις, σαν πατημασιές πεταλούδας!
Την τελείωσα τη δουλειά, ναι! Μεγάλο project, δύσκολη, επίπονη δουλειά, πολύ καλή εμπειρία με τελικό αποδέκτη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γουστάρω. Γύρω στις 10 μέρες μου πήρε. Απανωτά 12ωρα, κυρίως σωματική κούραση, αφού βιδώθηκα σε μια καρέκλα με ακουστικά στα αυτιά μου και πλήκτρα κάτω από τα δάχτυλα.
Έλειψα μερούλες από τη διαδικτυακή μου ίνα που με συνδέει με σας. Από τον πάπυρο και τη σφαίρα μου, μέσα από την οποία όλα τα βλέπω, όλα τα αγγίζω, όλα τα γράφω με φτερά παπαρούνας.
Γλιστράω καθώς κρατιέμαι από το πανί του φεγγαριού. Θα σας δω κι απόψε. Ναι. Θα επισκεφτώ το παραθύρι σας για να κλέψω το γλυκό που κρέμεται από το πατζούρι.
Και σε σένα θα έρθω. Δε σε ξεχνώ. Κι ας μη μου μιλάς πια. Ζάρωσε κι αυτό το παραμύθι, τράβηξε προς τα μέσα τις κεραίες του, σα σαλιγκάρι. Θα ξανακοιτάξεις, που θα πάει. Και θα με ξαναδείς.
Εδώ είμαι! Κι εδώ είμαι!
Πηγή εικόνας: ronaaa.deviantart.com
