blog +Ο- σφαιρα

demon November 19th, 2008

Σκόρπια τελείως αιστάνομαι.

Σα να βυθίστηκα κι εγώ, όπως τα τριαντάφυλλά μου, μέσα στο στόμιο του μπουκαλιού. Κι άξαφνα, εμφανίστηκε ένα χέρι και με τράβηξε απότομα από την ονειρική κατάδυση.

Βγήκα, τινάχτηκα καλά-καλά και πήρα τηλέφωνο τη μητέρα μου. Έπρεπε να την ενημερώσω. Άλλωστε εκείνη με είχε στείλει…

Και τελικά, βρεθήκαμε να μιλάμε έντονα για μία ακόμη φορά. Καιρό είχε να συμβεί αυτό πάντως. Αλλά, όπως πάντα, τα τελευταία χρόνια, κάτι την πιάνει όσο πλησιάζουν αυτές οι γιορτές. Ένα μήνα πριν τα Χριστούγεννα, μπριζώνεται κι αποστρέφεται κάθε νορμάλ, φιλήσυχη και πολιτισμένη συνδιάλεξη μαζί μου. Και με άλλους φαντάζομαι συμβαίνει αυτό. Όμως εγώ δεν το μαθαίνω.

Και κάπως έτσι κι ενώ ήμουν καλά όλη μέρα, μου χάλασε τελείως το κέφι κι ένιωσα σα να αποδρά από μέσα μου όλο μου το αίμα. Με επηρεάζει γαμώτο. Πάντα με επηρέαζε η ανισόρροπη σχέση μου με τους γονείς μου! Θέλω να πω. Πάντοτε με ενοχλούσε όταν για κάποιον λόγο προτιμούσαμε τα έντονα χρώματα στα δώρα που στέλναμε ο ένας στον άλλο…

Και τώρα, που έχω άλλο παιχνίδι για να απασχολήσω τα δάχτυλα, το πράσινο μάτι μου, τις αισθήσεις μου δεν έχω κατασταλάξει ακόμη εάν με επηρεάζει λιγότερο ή περισσότερο η ηλικιακή παράνοια των γονιών μου… Anybody?

Πηγή εικόνας: redtheangrybetafish.deviantart.com

• ΖΩΟΝ
• Comments(2)

demon November 3rd, 2008

ΟΥΣΤ… Κάτω τα χέρια από τη σφαίρα μου. Τ’ακούς;

Μου ‘ρθε μια συγκοπή σήμερα. Πήγα κι εγώ να αφουγκραστώ τα mail της μπλογκόσφαιρας και… τσακ… τίποτα, ΠΟΥΘΕΝΑ!

Τι έγινε ρε παιδιά; Βγήκε η μπλογκόσφαιρά μου στο σφυρί; Άντρα,,, ???

Ρε άντρα, δε σου είπα να πληρώσεις το λογαριασμό; Γαμώ το hosting μου.

Ok, δεν έσπασε κανείς τίποτα; Είμαστε όλοι εδώ; «Ανελέητο παιχνίδι»; Παρών! «Νυσταγμένη παράσταση;» Παρούσα! «Το μαγαζάκι τα’ουρανού»; Παρών κι εγώ! «Καναπέ;» Παρών!

Εντάξει. Ψιτ, ψιτ κύριε;

Η blog +O- σφαιρα θα πεθάνει από τα δικά μου χέρια! (Κι ας είναι και μικρά…)

Πηγή εικόνας: marak24.deviantart.com

• ΖΩΟΝ
• Comments(8)

demon October 29th, 2008

Έχω τυλιχτεί γύρω από τον εαυτό μου σα φίδι ή τόπι κι αφήνομαι μέσα στο στριφογυριστό μονοπάτι, να δω πού θα με βγάλει τούτη τη φορά…

Και στα μισά της διαδρομής, πέφτω πάνω στο πανό που κρατά το Μαλινάκι. Πριν συνεχίσω την αεροφαντασία μου, να παίξω, λέει, σε αυτό το παιχνίδι. Πέντε ερωτήσεις. Οι τέσσερις προς αγνώστους –ή όχι;- και μία προς εμένα. Ω…

Πέντε ερωτήσεις και μια μούντζα. Μου αρέσει. ΠΑΜΕ!

Ερώτηση προς έναν φιλόσοφο:
-Νιώθεις πιο πλήρης τώρα ή πιο μόνος;

Ερώτηση προς έναν παλιό έρωτα:
-Υπάρχεις ακόμη εσύ?!

Ερώτηση προς ένα μέντιουμ:
-Όταν έρθει ο Θάνατός μου, θα είμαι τουλάχιστον ευτυχισμένη, ικανοποιημένη από τη ζωή μου;

Ερώτηση προς ένα παιδί:
-Παίζουμε;!

Ερώτηση σε έναν καθρέφτη:
-… Γεια! Τι βλέπεις;

Ο δαίμων, αν και με καθυστέρηση, σέρνει το παιχνίδι σα να ήταν χορός στους κάτωθι κολλημένους με το διαδίκτυο: αγγελάκι, Kalynama, Lockheart, Πενθεσίλεια, Dreamerland.

Πηγή εικόνας: charles-elie.deviantart.com

• Παίζω-παίζεις... δε με παίζετε!
• Comments(12)

demon October 10th, 2008

Βρίσκομαι κομμένη, καρφωμένη και γραπωμένη στο εσωτερικό ενός κουτιού.

Εδώ και μερικές μέρες δεν μπορώ με τίποτα να κοιμηθώ πριν τις 05:30 το πρωί. Το παθαίνω συχνά. Αυτή την Insomnia.

Παλιά που δούλευα στις εφημερίδες με χτυπούσε η αϋπνία σε τραγικό βαθμό και διαρκούσε μέρες μέχρι και δυο βδομάδες. Και γινόμουν μπάλα και παρασερνόμουν από το ωράριο, τα άγχη, τις επιθυμίες, τις ελλείψεις ή απλώς από την καρδιά, το μυαλό και την ψυχή μου που χτυπάνε υπερωρίες.

Τώρα, είμαι αποσυντονισμένη. Δεν μπορώ να τοποθετήσω τα δάχτυλά μου στα σωστά πλήκτρα και να κοιτάξω κατάματα την οθόνη. Να δω φωτογραφίες και να τους απαντήσω με κείμενα. Κουράστηκα από αυτή τη μετακόμιση. Αιστάνθηκα σε φάσεις πως την κάνω μόνη μου. Όλα μόνη μου…

Κι όταν πια τελείωσε και πήγα ένα σινεμά, χτύπησα κάτι δέκατα. Τα οποία γαργαλάνε τον υδράργυρο 8 μέρες μετά…

Είμαι υποθερμική. Οπότε το 37,1 – 37,3 κάτι τρίποντα μάλλον τα βάζει στη συνολική θερμοκρασία μου. Φάρμακα σιγά μην πάρω. Στο γιατρό αποκλείεται να πάω. Κι όμως, ξέρεις ποιο είναι το παράξενο, το αλλόκοτο στην όλη αρρωστημένη μου κατάσταση; ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ! Αιστάνομαι καλά. Απίθανο ε;

Για να δούμε ποιο πλάσμα θα με επισκεφτεί απόψε στις 05:30. Εσύ τι κάνεις εκείνη την ώρα;

Πηγή εικόνας: elfka.deviantart.com

• Bubbles
• Comments(6)

demon October 1st, 2008

Ίσως να ‘πρεπε να το πακετάρω για μένα, μέσα μου. Δεν ξέρω. Ήθελα όμως να το καρφιτσώσω σε αυτό, τον διαδικτυακό καθρέφτη.

Έφτιαξα ήρωες. Παιδικούς. Και χτυπώ παλαμάκια με τα μαλλιά και τα δάχτυλά μου.

Πίκι, το Πιθήκι!

Φάρος, ο Φαράσης.

Νόνη, το Κανόνι.

Ρενάτα, η Ντομάτα.

Άννα, η Τσουγκράνα!

Ίνα, η Κουζίνα.

… !

Τσούλησα τους ήρωές μου προς τη μεριά σου κι εσύ μου ‘πλεξες παραμύθι μαγικό και μου το ‘πες τούτο το πρωινό…

Μια μέρα, ο Πίκις, το Πιθήκι έκοβε βόλτες στο δάσος και πάτησε κατά λάθος πάνω στην Άννα, τη Τσουγκράνα. Τον πιάσαν οι πόνοι κι αμέσως αναζήτησε τη Ρενάτα τη Ντομάτα για να του πει ποιος ξέχασε στη μέση του δάσους την Άννα τη Τσουγκράνα. Η Ρενάτα η Ντομάτα τον έστειλε στη Νόνη το Κανόνι, που όλα τα έβλεπε από κει ψηλά. Κι αυτή με τη σειρά της, έστειλε τον Πίκι το Πιθήκι στον Μιχάλη τον Μπουκλίτσα, ο οποίος περιποιούνταν τον κήπο του με τη βοήθεια του Φάρου του Φαράση.

«Μα πως γίνεται να ξέχασες καταμεσής του δάσους ολόκληρη Άννα Τσουγκράνα; Παραλίγο να χτυπήσω την ουρίτσα μου», αποκρίθηκε ο Πίκις, το Πιθήκι. Ο Μιχάλης ο Μπουκλίτσας, χωρίς να χρονοτριβεί τον έστειλε στην Ίνα την Κουζίνα, για να βρει τη γυναίκα του, τη Φοίβη το Φοιβάκι, η οποία έψηνε κέικ για όλα τα ζωάκια του δάσους! Με φόρα άνοιξε την πόρτα της Ίνας της Κουζίνας ο Πίκις το Πιθήκι κι εκεί που ετοιμαζόταν να ζητήσει εξηγήσεις από τη Φοίβη το Φοιβάκι, μύρισε το κακάο, τις φλούδες πορτοκαλιού, τη βανίλια, την κανέλλα και την αχνιστή ζύμη που είχε μόλις βγει από το φούρνο και… κοκάλωσε. «Φοίβη το Φοιβάκι! Τι καλό μας ετοιμάζεις σήμερα; Πέρασα απλώς για μια καλημέρα… Α, και ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ»!!!

Παραμύθι είναι κι αν έχεις οίστρο, ακολούθα. Εγώ, δίνω μια στο κουβάρι με τις μαγικές πλεξούδες, το σπρώχνω προς τη μεριά σου και προστάζω… Φτιάξε ήρωες και μια ιστοριούλα…

Παραλήπτες: Μαλινάκι, Πριγκιπέσσα, Μάνια-κη ξανθιά, Άρης, Βάσκες, Vvampirellaa, Κωστής, Αγγελάκι.

Καλό μήνα!!!

Πηγή εικόνας: elfka.deviantart.com

• Παίζω-παίζεις... δε με παίζετε! , Φυτεύω όνειρα...
• Comments(16)

demon September 28th, 2008

Με ξύπνησες σήμερα μ’ένα παραμύθι που μου ‘φτιαξες!!!

Σε λάτρεψα. Κι εσένα και την ιστορία, και τους ήρωες που δημιούργησες με τα λαμπιόνια από τα φαναράκια μας, αλλά και το τέλος. Με σένα κι εμένα μέσα!

Τώρα, κάθομαι και παίζω ένα παιχνιδάκι με χαρτιά στο computer και που και που ακούγεται μια γυναικεία φωνή που κάτι λέει. Κι εσύ, που βρίσκεσαι απέναντί μου, στο σαλόνι και τρέχεις σαν αστραπή με μια Busa (!), μπερδεύεσαι και με ρωτάς: «Μου μίλησες αγάπη μου;». Κι εγώ χαίρομαι που σε ζαλίζω έτσι…

Χθες πήγα σινεμά. Είδα το «Burn after reading». Πολύ-πολύ συμπαθητική κωμωδιούλα. Δεν ξέρω αν αξίζει το οχταράκι που της δίνει το Imdb, αλλά γύρω στο 7,5 κι εγώ θα της έβαζα.

Αύριο έχω τρέξιμο. Οδήγηση αρκετή. Κέντρο και μετά Καλλιθέα. Λέω να πάω με τη μηχανή, να αγγίξω ξανά τον αέρα, όπως προχτές.

Λέω να το παίξω ενήλικας. Με ρίμελ και τσάντα, ύφος και φάτσα.

Διάλεξε τι σκουλαρίκια να φορέσω και περίμενέ με.

Πίσω από την πόρτα. Έτσι. Όπως το ματάκι, να αναμένεις.

Είμαστε όμορφοι. Κι ευτυχώς, απογειωνόμαστε ακόμη…

(Πηγή εικόνας: ptitecocci.deviantart.com)

Καλή σου βδομάδα

• Σαλιάρα
• Comments(6)

demon September 24th, 2008

Κοίτα τώρα αυτές τις αστείες φράσεις που κουμπώθηκαν στο πολυστροφικό μυαλό μου!

Ζωάκια ξέφρενα με αστείες τούφες και φτερά παντού, να κυκλώνουν το βηματισμό μου.

Ένα εγώ, δυο αυτά. Μπροστά μου. Να βγάζουν τα αυτιά, τη μύτη, τα φρύδια τους. Να τραβούν τα δάχτυλά τους, σα λαστιχάκι. Πάλι στο τσίρκο μπήκα;

Καρναβάλι για να γελάσει η ψυχή μου, η ανήλικη.

Καρουσέλ του σύμπαντος με κομήτες, αστερίες, ουρίτσες, δακτύλιους, σώματα και σκουπίδια φωτεινά, να καβαλάνε τις χαίτες των μονόκερων.

Ξύπνησέ με λίγο πιο μετά. Αργότερα ανάγκασέ με να μπω στο εύκαμπτο, μονόχρωμο, γήινο κορμί μου. Να φορέσω τα γάντια-χέρια μου και τις μπότες-πόδια μου. Να τρέξω, να παίξω, να φτάσω, να πιάσω…

Πηγή εικόνας: www.worldofwarcraft.com

• Φυτεύω όνειρα...
• Comments(0)

demon August 25th, 2008

Τα βάλαμε τα κεφάλια μέσα ή όχι; Επιστρέψατε; Για να πάρω παρουσίες. Είχα καιρό να φτιάξω παιχνιδάκι κι έτσι, με ανάλαφρη, ΑΚΟΜΗ, διάθεση –γιατί θα βαρύνει οσονούπω- είπα να σκαρφιστώ θέμα σαν μπαλόνι.

Δε θέλει σκέψη καμία, ούτε έρευνα, ούτε καν να σηκωθείτε από τη θέση σας. Το κινητό σας θέλω. Τόσο απλά.

Δείξτε μου το κινητό σας! Όχι το απέξω, εκτός κι αν το γουστάρετε. Αλλά το από μέσα! Το theme που έχετε διαλέξει αυτό τον καιρό.

Εγώ σας μοστράρω και το έξω και το μέσα, μια και ήταν “ειδική παραγγελία” –αφού είναι… ληγμένο αλλά εμένα τώρα μου ήρθε. Το απέσυρε η Ericsson (W300i), αλλά ο άντρας το εντόπισε και μου το χάρισε. Το μέσα νομίζω, για όσους με διαβάζετε πως θα καταλάβετε, ότι λέει πολλά για μένα…

Outside ->

Inside ->

Προστάζω! Δείξτε μου τα κινητά σας: μάνα, Μάνια, Έλενα, Μανώλη, αγγελάκι, Βάσκες και Μαλινάκι.

• Παίζω-παίζεις... δε με παίζετε!
• Comments(15)

demon August 1st, 2008

Καλό μήνα…

Αν δεν έχεις φύγει ακόμη, μην το καθυστερείς. Όσο πιο μακριά, όσο πιο γοργά!

Αν έφυγες, ε, καιρός δεν είναι να το επαναλάβεις; Τι λες;

Έχω αφήσει (κι όταν λέω ΕΓΩ εννοώ ο άντρας κι εγώ! ο άντρας κυρίως, έτσι;) πάμπολλα πράγμα γι’αυτό το μήνα. Μια μικρή μετακόμιση, ένα project και διακοπές. Κι είμαι περίεργη να δω αν η ντουλάπα του Αυγούστου θα τα αντέξει όλα τούτα κι εμάς μαζί.

Προς το παρόν κι επειδή είναι η ΑΡΧΗ του μήνα, ταξιδεύω πάνω σε ένα φύλλο μαργαρίτας και μαδάω τις σκέψεις μου!

Να φύγω κι εγώ, θέλω.

Να αλλάξω αέρινη σπηλιά, επιθυμώ.

Και να τελειώσω για να ξεκινήσω το παιχνίδι που πιάνει τα περισσότερα νταμάκια της ενέργειάς μου, επίσης γουστάρω.

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ…

Καλά ταξίδια !

Πηγή εικόνας: tonyryna.deviantart.com

• Μέσα στο ταξίδι
• Comments(0)

demon July 26th, 2008

Μου πέταξες με φόρα ένα μπουκάλι κι εγώ σου κάκιωσα. Αλλά όταν κοίταξα καλύτερα, είδα πως τούτο το γυάλινο δοχείο δεν ήταν σαν όλα τα άλλα. Μα μαγικό, με κρυμμένες ευχές μέσα του. Και πολύ σ’ευχαριστώ γι’αυτό, Μαλινάκι.

Παιχνίδι λοιπόν, μετά από πολύ καιρό. Πάνω που σκεφτόμουν να ποστάρω κι εγώ ένα. It’s been a while.

Οι οδηγίες, σύντομες κι απόλυτα κατανοητές. Κι ευχάριστες, να προσθέσω.

Σου πέφτει κατακούτελα ένα μπουκάλι με το τζίνι μέσα. Φυσικά δε θέλει και πολύ σκέψη το πράγμα. Θα το τρίψεις, θα το τρίψεις… Όχι το πιπέρι, το στόμιο!!!

Και το πλάσμα θα σου εκπληρώσει 3 ευχές. Μία θα πρέπει να είναι για τον εαυτούλη σου. Μία για κάποιον άλλο. Και μία για τον εχθρό σου. Εμ, πάντα δεν υπάρχει μια παγίδα;

Κάτσε να στροβιλιστώ γύρω από τις αποχρώσεις του μυαλού μου. Να καθίσω πάνω σε ένα νούφαρο, ποταμίσιο. Και να τεντώσω τα μάτια μου, καλά-καλά.

Mmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm…

ΕΥΧΟΜΑΙ

~Να είμαι πάντα ευτυχισμένη

*Να είσαι πάντοτε δυνατός (κι ερωτευμένος μαζί μου.αλλά αν τις θεωρείς δύο ευχές, τότε πραγματοποίησε μόνο το πρώτο σκέλος)

=Απλώς να… σου κάνουν ό,τι κάνεις!

Δίνω μία στο μπουκάλι κι αυτό ρολάρει παρακάτω. Και που πάει; Στην Πενθεσίλεια,την Dreamerland, τον Johnny boy (αν έχεις μέσο εκεί που είσαι), τη Μολυβούπολη (θα σε κάνω spank που εξαφανίστηκες -καλά έκανες!), τον Βάσκες και το αγγελάκι (long time no see, mein aengel).

Πηγή εικόνων: www.deviantart.com

• Παίζω-παίζεις... δε με παίζετε!
• Comments(18)