blog +Ο- σφαιρα

demon November 22nd, 2008

Είχα ακόμη σφιχτά κλειστά τα μάτια μου πάνω στο πρόσωπό μου όταν ένιωσα κάτι στα χείλη μου. Κάτι να περνά σα φτερό και μετά από λίγο να προσπαθεί να τρυπώσει μες στο στόμα μου.

Δεν άνοιξα τα μάτια μου. Τα φύλαξα καλά κλειστά κι έσκασα ένα πλατύ χαμόγελο. Σου γύρισα την πλάτη. Έμεινα έτσι για λίγο στημένη στο πλάι. Άρχισες να χαϊδεύεις τη μέση, τον κώλο μου και μετά με γύρισες απότομα και με τσέκαρες.

Ήμουν τελείως υγρή, αλλά κρατούσα τα πόδια μου κλειστά. Και μετρούσα το ένστικτο και τις ανάσες σου. Πόσο θα άντεχες έξω από το κορμί μου;

Κάναμε έρωτα, με έγλειψες. Τελείωσα. Με ξαναέγλειψες κι έμεινα να ανασαίνω πάνω στο μαξιλάρι με σένα πίσω μου να έχεις αφήσει το κεφάλι σου πάνω στα υγρά μου.

Αρχίσαμε να ψιθυρίζουμε και να χαμογελάμε ο ένας στη σκιά του άλλου. Πρωινές σκιές… Πρωινές κάβλες. Πρωινή αγάπη.

«Είχα ανάγκη να σε νιώσω…» Κι εγώ!

Πηγή εικόνας: commons.wikimedia.org

• Σαλιάρα
• Comments(4)

demon November 12th, 2008

Με κόλλησες ρε…

Αντρούλη, σ’αγαπώ, σε λατρεύω αλλά με κόλλησες γαμώτο. Ή μήπως εσύ ρε Ευούλα φταις; Μήπως επειδή προχτές με βάλατε και οι δυο δίπλα σας και είχα όλα τα μικρόβια επί δύο; Ο άντρας πάντως τις κατηγορίες δεν τις δέχεται. Όταν του λέω πως να, τα κατάφερες, με κόλλησες μια χαρά, με στραβοκοιτάζει. ‘Άλλη φορά νομίζω πως είναι καλύτερα να συντονιζόμαστε σε τέτοια θέματα. Ε? Δυο αρρωστούλικα σε ένα σπίτι κι όχι εναλλάξ.

Περαστικά λαέ! Μην ανασαίνεις μες τη μούρη μου γαμώτο!

Υ.Γ. ρε λες να φταίει που το παράκανα κι εγώ, και χτες ήμουν όλη μέρα στους δρόμους; Στο τέλος πήγα και για καφέ/ποτό με τα κορίτσια.

Υπέροχη κουβέντα. Ό,τι ανέμενα δηλαδή.

Τρώω συναισθηματικά. Ίσως γράψω κάποια στιγμή για τις λέξεις που ανταλλάξαμε και τις τροφές, αλμυρές και γλυκές που σκεφτήκαμε. Α ρε Μάνια, για να δούμε. Η συμβίωση παχαίνει λες, ε; Σε φιλώ. Να το απολαύσεις το ξύλινο περίπτερο του Χαμόγελου του Παιδιού. Σου πάει. Βιβή, τη χάρηκες τη «βόλτα» μετά; Ευούλα, την ίδια γνώμη έχουμε για τους κυνηγούς, άλλα 35 χρόνων έπρεπε να του δώσεις μια ευκαιρία ρεεε…

Φιλιά και περαστικά σε όσους είναι κρυολογημένοι αυτό το διάστημα. Με ρίγη και κόκκινες μυτούλες, δάκρυα «χαράς», φτερνίσματα και βηχαλάκι. Άντε, δυο μέρες μείνανε.

Πηγή εικόνας: www.steffenjensen.de

• Bubbles
• Comments(8)

demon November 11th, 2008

Είναι αρκετά επιθετικό, τρομακτικό, ναι, αν σκεφτείς με τι απίστευτη ευκολία μπορείς να αγαπάς βαθιά κάποιον και την επόμενη στιγμή να τον μισείς.

Το ‘χεις νιώσει ποτέ σου;

Σκέψου… Με αγαπάς. ΤΩΡΑ. Με λατρεύεις. Μου δίνεις και μου παίρνεις. Ζεις μαζί μου. Μου κάνεις και με ρουφάς ολόκληρη. Με πονάς και αυνανίζεσαι.

Κάτι σπάει. Η ισορροπία. Η αρμονία. Η ευκολία μας. Κι εκεί που το σχοινί είναι απλώς μια άγρια επιφάνεια, ξεπηδά από τα σπλάχνα του ο κόμπος.

Κι αρχίζεις να με μισείς. Το πρόσωπό σου αλλοιώνεται. Η φωνή σου γεμίζει κλαδιά, ρίζες και ανεμοστρόβιλους. Και τότε, αντί για τη σύντροφό σου, με βλέπεις σαν τον άνθρωπο που ήρθε για να σου κλέψει. Να σου αφαιρέσει ελευθερία κι ανέσεις. Ανθρώπους και οξυγόνο από τη σοφίτα σου.

Αλλόκοτο είναι.

Κι ακόμη περισσότερο, όταν έχεις φτάσει στο σημείο να αγαπάς βαθιά, να μισείς και να ξαναγαπάς και να μισείς και πάλι, να αγαπάς και να θεριεύει το μίσος όσο η αγάπη επιστρέφει…

στο αfιερώνω…

• Σαλιάρα
• Comments(8)

demon October 12th, 2008

Να μπω σε ένα σπίτι γεμάτο μυρωδιές από ρόδα και σαμπάνιες, θέλω. Να ακολουθήσω πέταλα χλωμά μέχρι τη βεράντα κι εκεί να με περιμένει αφρώδης οίνος γεμάτος καμπύλες και πλάνη…

Να σβήσω το χρόνο με θρύμματα καθαρόαιμης σοκολάτας και να βυθιστώ σε καυτό νερό με φιτίλια και μυρωδιά πορτοκαλιού στην επιδερμίδα μου.

Να μου προσφέρεις ένα μπλε τριαντάφυλλο και να με αποπλανήσεις ολόκληρη τη νύχτα. Να ξαπλώσω πάνω σου και να σβήσεις δείκτες, φως, μνήμες, πρόσωπα, αλυσίδες, πάτωμα, νύχια, ποτήρι, τον καταρράκτη που μας ρουφά όλους.

Βάλε μας σ’ένα αερόστατο κι άφησέ μας να χορέψουμε πάνω από οποιαδήποτε βαρύτητα.

Πηγή εικόνας: profile.myspace.com

• Σαλιάρα
• Comments(0)

demon August 8th, 2008

Κάναμε ντους μαζί. Δεν ήταν προγραμματισμένο και σίγουρα δεν ήταν και το καλύτερό σου. Τόσο καιρό το λέμε. Μα σπίτι σου, το δωμάτιο του μπάνιου είναι τόσο μικρό και η μπανιέρα τόσο στενή που, ίσα που χωρά ένας άνθρωπος εκεί μέσα.

Ο θεός του έρωτα τρύπωσε σήμερα μες τον πόλεμο. Και μας έβαλε να τσακωθούμε με σκοπό. Μες τα νεύρα μου, σε παράτησα σύξυλο κι έτρεξα στο μπάνιο. Μπήκα όπως-όπως κάτω από το ντους κι ανέβηκα τρέχοντας στο συννεφάκι μου.

Λίγο πριν ανοίξω τα μάτια για να πιάσω το σαπούνι, σε βρήκα μπροστά μου. Με το σλιπάκι σου, να μου κρατάς τα χέρια και να με κοιτάς στα μάτια. «Έλα να ηρεμήσουμε… Έλα να σε… σφουγγαρίσω!», μου είπες χαριτωμένα, κλείνοντας το βλέμμα σου.

Να με… σφουγγαρίσεις; Αναφώνησα. Κι έπιασα το νερό κι άρχισα να σε καταβρέχω. Το άφησα για ώρα πάνω από το κεφάλι σου, να δω πως θα αντιδράσεις. Σκόπευες να μείνεις εκεί μέσα ή απλώς να με αιφνιδιάσεις;

Σου άρεσε τελικά. Γιατί αιφνιδιάστηκες εσύ. Κι όπως άρχισες να καταπίνεις το νερό, μου το έφτυνες στο πρόσωπο, σα λάμα! Κι εγώ, εκμεταλλευόμουν το κλειστό σου βλέμμα, για να σε αποφύγω, αλλάζοντας θέση το κεφάλι μου. Και χαχάνιζα. Και κάπως έτσι, κάναμε το πρώτο μας ντους μαζί. Στη λιλιπούτεια μπανιέρα σου. Στο τοσοδούλικο μπάνιο σου. Στο σπίτι, στην Ηλιούπολη.

Μείναν 3 και σήμερα, μέχρι να ταξιδέψουμε. Μια διαδρομή που σχεδιάσαμε εννιάμισι μήνες πριν… Στο σπιτικό σου.

Πηγή εικόνας: natalia777.deviantart.com

• Σαλιάρα
• Comments(0)

demon July 31st, 2008

-«Σ’αγαπώ»… της ψιθύρισε τόσο βαθιά στο αυτί, ώστε όλα της τα όργανα άρχισαν να κουνιούνται πέρα-δώθε, σα κλαριά, για να συνειδητοποιήσουν τις λέξεις.

-«Θέλω να χωρίσουμε» σκέφτηκε εκείνη. Το είπε άραγε; Ποιος ξέρει;

*

Τόσο εξωπραγματικό είναι το ότι είμαστε μαζί.

Σε κοιτάζω τώρα να και το μυαλό μου μένει σε αυτό το νόημα σκαρφαλωμένο. Εξωπραγματικό. Ναι!

Ξέρεις, μέχρι τώρα, μετά από ένα διάστημα, κοιτούσα τους γκόμενούς μου στο πρόσωπο και σχεδόν πάντα είχα να τους περιγελάσω για κάτι. Μετά από καιρό, μου φαινόντουσαν αστεία τα μάτια ή η μύτη τους, οι γκριμάτσες ή το κεφάλι τους, το πρόσωπο ή τα χείλη τους.

Κι ενώ εσύ είσαι λάθος –από την αρχή ήσουν!-, μου φαίνεται εξωπραγματικό το ότι εσύ κι εγώ είμαστε μαζί. Και το ότι δεν έχω να σου προσάψω τίποτα. Δεν έχω να σου κοροϊδέψω τίποτα. Σε κοιτώ και είσαι τέλειος όπως είσαι. Κανένα αγκάθι, κανένα στίγμα, τίποτα γκροτέσκ.

Φυσικά κι έχεις… Ω ναι. Πολλά, λίγα…

Σε κοιτώ όμως και ποτέ δε σκέφτομαι να καταστρέψω το πρόσωπό σου!

Κι ας είσαι λάθος.

Από την αρχή ήσουν…

Εξωπραγματικό.

Πηγή εικόνας: theblackletter.deviantart.com

• Σαλιάρα
• Comments(4)

demon July 16th, 2008

Ετοιμάζομαι να τραβήξω νέο χαρτί. Οπότε, φρόντισε να την έχεις ανακατέψει δίκαια. Άσε τον αέρα να ορίσει ποιο χαρτί θα ανέβει στα δάχτυλά μου κι αν θα έχει πρόσωπο ή γραμμένη επιθυμία το κέρμα.

Φύσα πίσω σου να διώξεις τα ίχνη και τράβα από την αρχή τη χορδή.

Ετοιμάζω αλλαγές. Ετοιμάζεις αλλαγές. Κι ο λίβας έχει καθίσει σαν άρχων στην πόλη μου.

3, 2, 1, -1.

Πηγή εικόνας: newdystock.deviantart.com

• Φυτεύω όνειρα...
• Comments(7)

demon July 15th, 2008

Προχτές πέρασα από το Mall. Βόλτα χορταστική, πολύβουη, φωτεινή. Γεμάτη πρόσωπα, βιτρίνες, αντικείμενα, αντικείμενα του… πόθου, ανάγκες, κυλιόμενες σκάλες, αέναη εναλλαγή. Κάποιος ακούραστα τοποθετούσε σλάιντ με κίνηση μπροστά στα μάτια μου.

Κάθισα για γρήγορο φαγητό, παρατήρησα τους γύρω μου.

Μπήκα σε κατάστημα οπτικών, μετακινήθηκα γοργά προς το αντρικό τμήμα κι αγόρασα γυαλιά ηλίου για τον άντρα.

Μου τη βάρεσε και θέλησα να μου πάρω κι εμένα κάτι. Έψαξα για ένα πολύ μικρό, παιδικό ρολόι, αστείο, ροζ ίσως, με ζωάκια ή καραμέλες πάνω αλλά δε βρήκα πουθενά κατάστημα με κάτι τέτοιο.

Κάλπασα και σήμερα και ρούφηξα ζωή.

Είδα μια κοριτσοπαρέα να μιλά έντονα και τη μία φίλη να ξεσπά σε λυγμούς μπροστά από τις πατάτες της.

Είδα κι ένα ζευγάρι παράξενο. Αταίριαστο αισθητικά. Εκείνος σηκώθηκε αρκετές φορές κι απομακρύνθηκε από το τραπέζι. Εκείνη κρατούσε το κεφάλι της. Κι όταν πια γύρισε και κάθισε αυτός, η κοπέλα κοπάνησε το χέρι της στο τασάκι και στάχτες εκτινάχτηκαν τριγύρω. Σα σκόνη μάγου…

Είδα μια μαυρούλα υπάλληλο να μιλά πολύ απότομα κι ενοχλημένη στο συνάδελφό της. Ίσως την παρενόχλησε;

Είδα υπαλλήλους να τρέχουν πάνω-κάτω, αιφνιδιασμένοι. Μάλλον μόλις τους λήστεψαν.

Είδα κι εμένα χωρίς κράνος, κλασικά, να βουτάω μέσα στην κίνηση, το μαύρο σκηνικό με τα κίτρινα-κόκκινα θαμπά φωτάκια και να μαζεύω οξυγόνο με την απόχη μου. Και οι καθρέφτες μου να καταγράφουν μια πύρινη ουρά, να μένει πίσω, να πατά φρένο, να σχηματίζει ρυάκι. Να μαζεύει τα σκουπίδια της ημέρας!

Πηγή εικόνας: profile.myspace.com

• Bubbles
• Comments(6)

demon July 7th, 2008

Ουάααααααααααααααα

Δεν είμαι καλά. Αιστάνομαι σα να χαστουκίζω την ψυχή μου.

Σκατά μέρα. Τόσο άσχημη είχα χρόνια να ζήσω. Άντε μήνες…

Δε θέλω να στα γράψω τώρα αυτά. Ίσως αύριο. Γιατί τούτο το σακί χωρά πολύ βρισίδι μέσα του. Είναι η πρώτη φορά στον τόσο καιρό που γυρίζω σπίτι (σου) και πραγματικά χαίρομαι που είμαι ΕΔΩ.

(Πηγή εικόνας: arachnid15.deviantart.com)

Για τώρα και μέχρι η φέτα της σελήνης να κλείσει κι αυτό της το βλέφαρο, θέλω μονάχα να είμαστε αγκαλιά, καλά, κοντά, μαζί.

Κι έτσι, για μεγάλη αλλαγή, ήρεμα. Όχι γαλήνια, όπως εσύ τονίζεις, μα ήρεμα. Να φύγει η βρωμιά της μέρας.

Να εξαφανιστεί με το ντους αλλά και με την ένωσή μας.

Με τον έρωτα και τα σάλια μας…

(γνέψε αν θες να συνεχίσω)

Κι έλα σκύψε και γλείψε μου τη ρώγα. Να δω τις ακτίνες της να θεριεύουν από έκσταση. Και τους πόρους μου να χορέψουν πάνω στον άσπρο καμβά. Μία μπίλια, δεύτερη μπίλια.

Και τη γλώσσα σου να κινείται σαν πινέλο, ερεθίζοντας με τις θηλές στην επιφάνειά της, την κλειτορίδα μου.

Dance with your face on me, motherfucker.

Χόρεψε με το πρόσωπό σου μέσα στο στήθος μου.

Να σε δω να με πιπιλάς και να με παίζεις. Να με χτυπάς μαλακά, να με σκίζουν ερωτικά τα δόντια σου.

Να σε δω να γράφεις με την πούτσα σου οχτάρια στο μυαλό μου και απείραχτη ηδονή στη φωλιά μου!

Πηγή εικόνας: lebe.deviantart.com

• HardcOre
• Comments(8)

demon June 27th, 2008

Ναι, ναι, αυτό ακριβώς. Νομίζω πως θα εκραγώ. Λόγω θερμοκρασίας. Σιγά μην ανάψω κλιματιστικό. Δεν τα αντέχω. Και σίγουρα δεν αντέχω ούτε καν στην ιδέα, πως θα πρέπει να κλείσω όλα τα παράθυρα, για να δουλέψει αυτός ο διάολος.

Οπότε… κάθομαι κι ανασαίνω τον λίβα που έρχεται απέξω, πλένω ανά μισή ώρα τα χέρια μου και βρέχω πρόσωπο και ντεκολτέ, και πίνω όσο νερό αντέχουν τα πνευμόνια μου. Μπλιαχ. Σου ‘χω πει πως σιχαίνομαι τη γεύση του νερού; Όχι;

Χτες έκανα σκατά ύπνο. Sorry thrash, το ξέρω ότι σε ενοχλεί να βρίζω τόσο. Μου ξέφυγε.

Προχτές όμως έκανα μια παντέντα που με βοήθησε να κοιμηθώ πραγματικά μέχρι αργά. Έβρεξα μια πετσέτα και την έβαλα στην πλάτη μου αρχικά και μετά στο μέτωπο και το λαιμό μου. Έτσι, κατέβηκε η όλη μου θερμοκρασία και κατάφερα να απολαύσω μερικές ώρες χρήσιμου ύπνου.

Τώρα το κατά πόσο είναι υγιές να κοιμάσαι με υγρασία πάνω σου, αυτό δεν το ξέρω. Any tips?

Όσο για διάθεση, δεν είμαι σίγουρη. Μέχρι να αποφασίσω αν αυτό που συμβαίνει στη ζωή μου είναι θέατρο ή ρεαλισμός κι αν υπάρχει περιθώριο βελτίωσης και νόημα στο να είμαι θεατής και υποκριτής συνάμα… θα βράζω στο ζουμί μου!

Κι όσο έχουμε καλοκαίρι και ανακαλύπτω ψεύτικες λάμψεις πάνω στα πετράδια του προσώπου μου, θα λέω πως μ’αγαπώ. Εσύ δεν ξέρω τι κάνεις!

Πηγή εικόνας: salihguler.deviantart.com

• Bubbles
• Comments(2)