blog +Ο- σφαιρα

demon November 22nd, 2008

Είχα ακόμη σφιχτά κλειστά τα μάτια μου πάνω στο πρόσωπό μου όταν ένιωσα κάτι στα χείλη μου. Κάτι να περνά σα φτερό και μετά από λίγο να προσπαθεί να τρυπώσει μες στο στόμα μου.

Δεν άνοιξα τα μάτια μου. Τα φύλαξα καλά κλειστά κι έσκασα ένα πλατύ χαμόγελο. Σου γύρισα την πλάτη. Έμεινα έτσι για λίγο στημένη στο πλάι. Άρχισες να χαϊδεύεις τη μέση, τον κώλο μου και μετά με γύρισες απότομα και με τσέκαρες.

Ήμουν τελείως υγρή, αλλά κρατούσα τα πόδια μου κλειστά. Και μετρούσα το ένστικτο και τις ανάσες σου. Πόσο θα άντεχες έξω από το κορμί μου;

Κάναμε έρωτα, με έγλειψες. Τελείωσα. Με ξαναέγλειψες κι έμεινα να ανασαίνω πάνω στο μαξιλάρι με σένα πίσω μου να έχεις αφήσει το κεφάλι σου πάνω στα υγρά μου.

Αρχίσαμε να ψιθυρίζουμε και να χαμογελάμε ο ένας στη σκιά του άλλου. Πρωινές σκιές… Πρωινές κάβλες. Πρωινή αγάπη.

«Είχα ανάγκη να σε νιώσω…» Κι εγώ!

Πηγή εικόνας: commons.wikimedia.org

• Σαλιάρα
• Comments(4)

demon October 29th, 2008

Έχω τυλιχτεί γύρω από τον εαυτό μου σα φίδι ή τόπι κι αφήνομαι μέσα στο στριφογυριστό μονοπάτι, να δω πού θα με βγάλει τούτη τη φορά…

Και στα μισά της διαδρομής, πέφτω πάνω στο πανό που κρατά το Μαλινάκι. Πριν συνεχίσω την αεροφαντασία μου, να παίξω, λέει, σε αυτό το παιχνίδι. Πέντε ερωτήσεις. Οι τέσσερις προς αγνώστους –ή όχι;- και μία προς εμένα. Ω…

Πέντε ερωτήσεις και μια μούντζα. Μου αρέσει. ΠΑΜΕ!

Ερώτηση προς έναν φιλόσοφο:
-Νιώθεις πιο πλήρης τώρα ή πιο μόνος;

Ερώτηση προς έναν παλιό έρωτα:
-Υπάρχεις ακόμη εσύ?!

Ερώτηση προς ένα μέντιουμ:
-Όταν έρθει ο Θάνατός μου, θα είμαι τουλάχιστον ευτυχισμένη, ικανοποιημένη από τη ζωή μου;

Ερώτηση προς ένα παιδί:
-Παίζουμε;!

Ερώτηση σε έναν καθρέφτη:
-… Γεια! Τι βλέπεις;

Ο δαίμων, αν και με καθυστέρηση, σέρνει το παιχνίδι σα να ήταν χορός στους κάτωθι κολλημένους με το διαδίκτυο: αγγελάκι, Kalynama, Lockheart, Πενθεσίλεια, Dreamerland.

Πηγή εικόνας: charles-elie.deviantart.com

• Παίζω-παίζεις... δε με παίζετε!
• Comments(12)

demon September 2nd, 2008

Σκεφτόμουν…
τι απογίνονται οι συνήθειες, οι απολαύσεις, οι επιλογές, το παρελθόν όταν γίνεσαι ζευγάρι; Ναι, βάζεις προτεραιότητες. Όπως βάζεις και ισορροπίες. Και υποχωρήσεις. Αλλά μέχρι που αλλάζεις, για τη σχέση, για τον άλλο;

Στεναχωρέθηκα πολύ σήμερα. Έγινε ένα μπλέξιμο, το οποίο ήταν προδιαγεγραμμένος θάνατος. Από την πρώτη στιγμή.

Μπουρδουκλωθήκαμε πολλοί σε μια σχέση κι ο κρίκος έσπασε κάπου. Και δάκρυσα που ίσως έχασες κάποιον εξαιτίας μου. Που όμως πάλι δεν ήταν τόσο εξαιτίας μου, αλλά τι σημασία έχει. Γιατί το ζευγάρι μιλά μεταξύ του. Οι φίλοι όμως; Που σταματάς; Που μιλάς; Κι αν ο άλλος δεν ξέρει πώς να το διαχειριστεί και φερθεί σπασμωδικά, όπερ κι έγινε, τελικά μοιάζεις εσύ το φάντασμα με το δάχτυλο στον αέρα να κάνει τον μαέστρο. Να κάνει μπαμ!

Πόσο κρατάμε το παρελθόν μας όταν μπαίνουμε σε μια ζωή; Πόσο επιτρέπουμε να αλλάξουμε; Πόσο πιέζουμε να αλλάξει;
Πόσο πρέπει να επιτρέπουμε στον εαυτό μας να πει τη γνώμη του για πρόσωπα που ο άλλος γνώρισε πριν από μας; Πόσο μπορούμε να επηρεάσουμε και πόσο να καταχραστούμε;

Κι εγώ τώρα γιατί νοιάζομαι, γιατί στεναχωριέμαι και γιατί προσπαθώ να βρω ένα τρόπο να μην μπλεχτώ στη ζωή σου; Στη ζωή που μου αφιερώνεις κομματάκι-κομματάκι. Έρωτα τον έρωτα. Λεπτό το λεπτό. Μήνα με τον μήνα;

Γιατί, αφού ξέρω μάλιστα, πως δεν θα το προσέξεις ποτέ! Και τελικά, δε σε νοιάζει, λες. Εγώ σε νοιάζω. Να μπορούμε εμείς οι δυο να είμαστε καλά. Μα γιατί; Μας αρκούμε εμείς; Αντέχουμε χωρίς κανέναν άλλο στη ζωή μας; Σ’αγαπώ. Το ξέρεις.

Κι όσο βλέπω, τόσο θα ζωγραφίζω. Κι όταν πια χάσω τις νότες μου και παραφωνήσω, τότε απλώς θα ξαπλώσω μέσα σου και θα σ’αφήσω να ζωγραφίσεις εσύ με τα δικά μου χέρια. Κι εγώ, θα μυρίζω τα σαλάκια της ψυχής σου…

Πηγή εικόνας: jteh.deviantart.com

• Σαλιάρα
• Comments(6)

demon August 8th, 2008

Κάναμε ντους μαζί. Δεν ήταν προγραμματισμένο και σίγουρα δεν ήταν και το καλύτερό σου. Τόσο καιρό το λέμε. Μα σπίτι σου, το δωμάτιο του μπάνιου είναι τόσο μικρό και η μπανιέρα τόσο στενή που, ίσα που χωρά ένας άνθρωπος εκεί μέσα.

Ο θεός του έρωτα τρύπωσε σήμερα μες τον πόλεμο. Και μας έβαλε να τσακωθούμε με σκοπό. Μες τα νεύρα μου, σε παράτησα σύξυλο κι έτρεξα στο μπάνιο. Μπήκα όπως-όπως κάτω από το ντους κι ανέβηκα τρέχοντας στο συννεφάκι μου.

Λίγο πριν ανοίξω τα μάτια για να πιάσω το σαπούνι, σε βρήκα μπροστά μου. Με το σλιπάκι σου, να μου κρατάς τα χέρια και να με κοιτάς στα μάτια. «Έλα να ηρεμήσουμε… Έλα να σε… σφουγγαρίσω!», μου είπες χαριτωμένα, κλείνοντας το βλέμμα σου.

Να με… σφουγγαρίσεις; Αναφώνησα. Κι έπιασα το νερό κι άρχισα να σε καταβρέχω. Το άφησα για ώρα πάνω από το κεφάλι σου, να δω πως θα αντιδράσεις. Σκόπευες να μείνεις εκεί μέσα ή απλώς να με αιφνιδιάσεις;

Σου άρεσε τελικά. Γιατί αιφνιδιάστηκες εσύ. Κι όπως άρχισες να καταπίνεις το νερό, μου το έφτυνες στο πρόσωπο, σα λάμα! Κι εγώ, εκμεταλλευόμουν το κλειστό σου βλέμμα, για να σε αποφύγω, αλλάζοντας θέση το κεφάλι μου. Και χαχάνιζα. Και κάπως έτσι, κάναμε το πρώτο μας ντους μαζί. Στη λιλιπούτεια μπανιέρα σου. Στο τοσοδούλικο μπάνιο σου. Στο σπίτι, στην Ηλιούπολη.

Μείναν 3 και σήμερα, μέχρι να ταξιδέψουμε. Μια διαδρομή που σχεδιάσαμε εννιάμισι μήνες πριν… Στο σπιτικό σου.

Πηγή εικόνας: natalia777.deviantart.com

• Σαλιάρα
• Comments(0)

demon July 7th, 2008

Ουάααααααααααααααα

Δεν είμαι καλά. Αιστάνομαι σα να χαστουκίζω την ψυχή μου.

Σκατά μέρα. Τόσο άσχημη είχα χρόνια να ζήσω. Άντε μήνες…

Δε θέλω να στα γράψω τώρα αυτά. Ίσως αύριο. Γιατί τούτο το σακί χωρά πολύ βρισίδι μέσα του. Είναι η πρώτη φορά στον τόσο καιρό που γυρίζω σπίτι (σου) και πραγματικά χαίρομαι που είμαι ΕΔΩ.

(Πηγή εικόνας: arachnid15.deviantart.com)

Για τώρα και μέχρι η φέτα της σελήνης να κλείσει κι αυτό της το βλέφαρο, θέλω μονάχα να είμαστε αγκαλιά, καλά, κοντά, μαζί.

Κι έτσι, για μεγάλη αλλαγή, ήρεμα. Όχι γαλήνια, όπως εσύ τονίζεις, μα ήρεμα. Να φύγει η βρωμιά της μέρας.

Να εξαφανιστεί με το ντους αλλά και με την ένωσή μας.

Με τον έρωτα και τα σάλια μας…

(γνέψε αν θες να συνεχίσω)

Κι έλα σκύψε και γλείψε μου τη ρώγα. Να δω τις ακτίνες της να θεριεύουν από έκσταση. Και τους πόρους μου να χορέψουν πάνω στον άσπρο καμβά. Μία μπίλια, δεύτερη μπίλια.

Και τη γλώσσα σου να κινείται σαν πινέλο, ερεθίζοντας με τις θηλές στην επιφάνειά της, την κλειτορίδα μου.

Dance with your face on me, motherfucker.

Χόρεψε με το πρόσωπό σου μέσα στο στήθος μου.

Να σε δω να με πιπιλάς και να με παίζεις. Να με χτυπάς μαλακά, να με σκίζουν ερωτικά τα δόντια σου.

Να σε δω να γράφεις με την πούτσα σου οχτάρια στο μυαλό μου και απείραχτη ηδονή στη φωλιά μου!

Πηγή εικόνας: lebe.deviantart.com

• HardcOre
• Comments(8)

demon June 17th, 2008

(Πηγή εικόνας: foureyes.deviantart.com)

-”Να γυρίσω πίσω;”.

Γιατί; Επειδή σε άγγιξα;.

-”‘Οχι, επειδή είναι λάθος”.

~

Δεν πρόκειται να ξανακάνω έρωτα…

Δεν πρόκειται να ξαναδωθώ σε κανέναν…

Θα παίζω θέατρο

και θα είμαι ασφαλής.

~

You are dismissed from my life.

Ελεύθερος!

• ΖΩΟΝ
• Comments(0)

demon June 13th, 2008

Τον κοιτούσα κάμποση ώρα. Η μορφή του, αποτυπωμένη πάνω στο μισόκλειστο παράθυρο. Καθρεφτιζόταν εκεί, ελάχιστα παραμορφωμένος κι εγώ απέμεινα να τον κοιτάζω. Οι κινήσεις του μικρές, κοφτές, αλλά όχι απότομες. Ούτε βίαιες. Απλές κινήσεις. Που πότε εξέφραζαν νευρικότητα, πότε την προσήλωσή του σε αυτό που έκανε.

Σκεφτόμουν… Να πάω να του μιλήσω; Μα τι να του πω; Δε θέλω να του μιλάω πια. Ούτε να τον κοιτάζω για πολύ ώρα.

Έχω απόφαση να πάρω. Ναι, ναι, ξανά. Απόφαση. Και να την πάρω όμως, θα την τηρήσω; Σκέφτομαι.

Αντέχω να τον κοιτάζω μονάχα πάνω στο τζάμι; Αντέχω να βλέπω μόνο την αντανάκλασή του;

Συνειδητοποιώ τώρα πως δεν γράφω γι’αυτόν σε δεύτερο πρόσωπο. Όχι πια. Όχι τώρα.

Συνειδητοποιώ πολλά, σκέφτομαι πολλά. Μα δεν ξέρω πόσο νόημα έχει να σκέφτομαι όταν είμαι μαζί του. Τι να τις κάνω τις σκέψεις και τα συμπεράσματά μου; Κουβάρι ή θηλιά;

Να ανασάνω μια τελευταία σκέψη;

Ναι, τελευταία είναι. Για σήμερα αν μη τι άλλο.

Είμαι ερωτευμένη ακόμα μαζί σου;

Είμαι ερωτευμένη ακόμα μαζί του;

Πηγή εικόνας: jimpawa.deviantart.com

• Σαλιάρα
• Comments(4)

demon June 2nd, 2008

-Μια χαρά! Μόλις βγήκες από το ντους, ξάπλωσες. Σε λίγο θα αρχίσεις να ροχαλίζεις…

-«Τι θα έπρεπε να είχα κάνει δηλαδή;».

-Fuck… me? Κονίτσουα.

-

-

Πηγή εικόνας: benimalanimuleyn.spaces.live.com/

• ΖΩΟΝ
• Comments(8)

demon May 31st, 2008

Μετράω 9 παράθυρα. Δύο διπλά και 5 μονά.

Καθρεφτίζουν τη νύχτα, αλλά και τα βογγητά μέσα τους.

Βογγητά πάθους, βογγητά βίας, βογγητά πόνου, βογγητά αμέλειας.

Εσύ πονάς, επειδή δε σε γαμάει.

Εσύ πονάς, διότι τα χέρια αντί να ψαχουλεύουν πάνω σου, μέσα σου, έρωτα απέραντο, γίνονται μαστίγια κι αφήνουν λεκέδες.

Εσύ πονάς, γιατί ξέρεις αλλά δεν μπορείς να μιλήσεις. Ξέρεις όμως!

Εσύ πάλι πονάς, επειδή δε σ’αγαπάει πια και στο δείχνει.

Ποιο παράθυρο θα ανοίξεις; Απόψε γίνεται παιχνίδι στη γειτονιά κι αραδιάζονται όλα μπρος στα μάτια σου.

Ειλικρινά τώρα. Αν σου δινόταν η «ευκαιρία» να διαλέξεις ένα παραθύρι… Αν έπρεπε φεύγοντας να πάρεις κάποιο μαζί σου. ΠΟΙΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ?

~

ε?!

Πηγή εικόνας: heyjules.wordpress.com

• Φυτεύω όνειρα...
• Comments(8)

demon May 17th, 2008

Δεν μπορώ να αιστανθώ τίποτα.

Τα χέρια μου κρέμονται στα μπράτσα της πολυθρόνας. Το στομάχι μου, φουσκωμένο, πετιέται τρανό έξω. Το κεφάλι μου κρέμεται σα νεκρό κρανίο. Και πάνω στα βλέφαρά μου νιώθω να έχουν προσγειωθεί δυο σακιά με άμμο.

Τα μάτια, λες υπνωτισμένα, δεν κοιτάζουν. Καρφώνουν. Απλανώς…

Πρέπει να νιώσω ξανά κάτι. Κρύο; Επιθυμία; Θυμό; Έρωτα;

Πήρα τη μηχανή κι οδήγησα. Κάπου στην αρχή της διαδρομής, βρήκα ένα δάκρυ πάνω στο αριστερό μου μάγουλο. Κοίταξα το ταχύμετρο: 38. Με 38 αποκλείεται να γεννήθηκε δάκρυ.

Ανέβηκα πάνω στο λόφο. Και μύρισα όλη την πόλη. Με την ομίχλη και την υγρασία της και απόψε. Με τις γιορτινές, λαμπυρίζουσες γραμμές της να σκιαγραφούν δρόμους και λεωφόρους. Και μακριά, στη θάλασσα, ένα φάρο να βαστά τη μοναξιά του νερού.

«Μη σταματήσεις ποτέ να οδηγείς μηχανή» ψιθύρισα.

«Μη σταματήσεις ποτέ να καβαλάς μαζί μου»… αποκρίθηκες.

Πηγή εικόνας: www.coolchaser.com

• Bubbles
• Comments(6)