demon February 11th, 2009

Α, ξέχασα να σου πω… Ήταν πολύ αστείο το Σάββατο που, μπαίνοντας σε κείνο κει, το ντυμένο με άσπρα πανιά δωμάτιο, μου ζήτησαν να παίξω. Μια στημένη βιντεοκάμερα κι ένα μπολ γεμάτο χαρτάκια περίμενε τα υποψήφια… ψώνια. Και φυσικά, δέχτηκα! Γίνεται να μην παίξω εγώ;

Για κακή μου τύχη, το χέρι μου αποφάσισε να επιλέξει το «συναίσθημα» της ζήλειας. Κι αυτό έπρεπε να το αποτυπώσω μπροστά στο φακό. Σε αργή κίνηση!

Μα ναι, αφού στο έχω ξαναπεί. Δε θεωρώ πως η ζήλεια είναι συναίσθημα. Και κάπως έτσι, απέμεινα να κοιτάζω την παρέα μου. Ρε σεις, πώς βγαίνει στο πρόσωπο, χωρίς λόγο ή βοηθητικό στοιχείο, η ζήλεια;

ΔΕ ΒΓΑΙΝΕΙ! Ή τουλάχιστον εμένα δε μου βγαίνει.

Κι έτσι, ξανάχωσα τα δάχτυλά μου μέσα στα χαρτάκια και τράβηξα, αυτή τη φορά, το Φόβο! Κι ήταν εύκολο και είχε τη φάση του και στο τέλος, κουλουριάστηκα. Αγκάλιασα το σώμα μου, έσκυψα το κεφάλι και… cut!

Κι ας γελούσα την ώρα που φοβόμουν. Τι ήθελες να κάνω; Αφού το απόλαυσα ρεεε.

• Bubbles
• Comments(0)

demon February 9th, 2009

Είχα ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο. Αλλά δε θα μείνω να στα πω τώρα. Θα περάσω αύριο να σου εξιστορήσω το πώς ανέβηκα σε μια σκάλα μέσα σε ένα κατάμαυρο δωμάτιο, για να γράψω με φωσφορίζοντες μαρκαδόρους στο ταβάνι. Ανάμεσα σε άλλα πολύχρωμα μηνύματα. Και πίστεψέ με, είχε την πλάκα του!

Έπαιξα πολύ αυτό το διήμερο. Με άλλα παιδάκια. Με ακουστικά. Με αγνώστους. Με βίντεο και συναισθήματα που έπρεπε να βγάλω μπρος στην κάμερα, σε αργή κίνηση. Με το σύντροφό μου. Με φαγητό. Με ψιχάλες. Με ταχύτητα. Με άγχος για ακόμα μία φορά. Με οριγκάμι! Με τις μαύρες γάτες μου.

Καλή βδομάδα guys. Θα περάσω κάποια στιγμή αύριο να σας τα πω όπως τα θυμάμαι!

• Bubbles
• Comments(6)

demon February 3rd, 2009

Φαντάζομαι τον εαυτό μου ξαπλωμένο. Πολλές φορές μες τη μέρα να σβήνω αυτό το φως. Του μυαλού μου το φως.

Ο ύπνος μπορεί να είναι άλλοτε τρομακτικός κι άλλοτε τόσο γαλήνιος. Σπανίως όμως αδιάφορος.

Τοποθετώ τις σκέψεις μου προσεκτικά πάνω (μέσα;) στο εσωτερικό του μαξιλαριού. Να μην πέσουν. Να μη σπάσουν. Να μη σαλέψουν. Να μην ξεφύγουν. Από τον προορισμό τους.

Και μετά απλώνω τα οστά και τους μύες μου ακριβώς δίπλα. Να κλωσήσω το όνειρο. Να θερμάνω τη διαδρομή. Να φωταγωγήσω το πορτάκι του τέλους.

Ξέρεις, σαν κάτι πολυδιαφημισμένα τηλεπαιχνίδια. Στα οποία ο παρουσιαστής ξεπροβάλλει μέσα από τούνελ ή στρογγυλές πύλες, στολισμένες με λαμπιόνια που αναβοσβήνουν στο ρυθμό των πνευστών και των χάλκινων.

Νότα, πιρουέτα, ακροβασία της ψυχής. Φως.

Πηγή εικόνας: emotionalmaelstrom.deviantart.com

• Φυτεύω όνειρα...
• Comments(2)

demon January 30th, 2009

Το βραβείο Proximidade περιγράφεται ως εξής:«Αυτό το blog επενδύει και πιστεύει στην εγγύτητα – την εγγύτητα στο χώρο, το χρόνο και τις σχέσεις. Αυτά τα blog είναι εξαιρετικά γοητευτικά. Αυτοί οι bloggers προσπαθούν να βρουν και να γίνουν φίλοι. Δεν ενδιαφέρονται σε βραβεία για την προσωπική τους άνοδο! Η ελπίδα μας είναι όταν κοπούν οι κορδέλες των βραβείων αυτών, να αναπαραχθούν ακόμη περισσότερες φιλίες.Παρακαλώ δώστε περισσότερη προσοχή σ’ αυτούς τους συγγραφείς!».

~

Το φρικιό μου με βράβευσε. Γιατί είμαι γεμάτη συναισθήματα και εικόνες, είπε. Και με τίμησε. Με ξεχώρισε και με φώναξε να παραλάβω το παραπάνω βραβείο από το blog του. Οκτώ πρέπει να διαλέξω. Οκτώ blogs, οκτώ ανθρώπους; Θα ξεκινήσω και θα δω πού θα με πάει η δαιμονισμένη πένα μου αυτή τη φορά…

ε Βάλε κατάμαυρο 123. Μόνος σου έβαλες αυτό τον περιορισμό στον εαυτό σου. Ίσως να τον χριεάζεσαι αυτό τον περιορισμό, επειδή έχεις πολλά να γράψεις. Εμένα μ’αρέσει η γραφή και η αισθητική σου και γι’αυτό σε ξεχώρισα.

υ Βάλε μπλε ελεκτρίκ αγγελάκι. Σε είδα και με είδες όπως είμαστε στ’αλήθεια. Και σε γουστάρω για την ορμή του μυαλού σου κι εκείνο το βραχιολάκι που φοράς. Θυμάσαι; Μου την είχες πει ελαφρώς, κάποτε…

χ Βάλε ένα μοβ ελαφρύ, ρε συ Βάσκες. Με έχεις δει ερωτική, γρήγορη, χαμένη. Και μου έχεις γράψει ένα κομμάτι. Ο ντετέκτιβ κι εκείνη… Και με κολάκεψες. Και είσαι εδώ. Συχνά-πυκνά. Και είσαι άντρας. Και μου αρκεί! Αφιερωμένο λοιπόν.

α Βάλε το πιο τρυφερό ροζ, kalynama. Πόσες φορές γράφοντας αυτή τη λέξη, σκέφτηκα να γράψω mama αντί για nama. Ξέρω μονάχα πως σε δύσκολες στιγμές μου έγινες καθρέφτης του γύρω μου κι όχι του μέσα μου, ευτυχώς. Και με ξύπνησες, για να δω τριγύρω και να επιστέψω στη ζωή και στο φωτεινό μου πρόσωπο.

ρ Βάλε καφέ Μαλινάκι. Αν και η σχέση μας άλλαξε με τους μήνες και το μεγεθυντικό φακό, εκτιμώ τις ιστορίες και την ιστορία που θες να γράψεις. Είσαι όμορφη όταν αφήνεσαι κι όταν γελάς.

ι Βάλε πράσινο σκούρο, Πενθεσίλεια. Από τις πιο λυρικές γραφές που δοκίμασα ένα χρόνο τώρα. Δε θα σε άφηνα.

σ Βάλε τρελό πορτοκαλί Κωστή. Και γίνε πορτοκάλι. Γουστάρω που γουστάρεις και σκέφτομαι πόσο σούπερ θα περνούσα αν είμασταν παρέα. Που και που μ’εκπλήσσεις, γι’αυτό και δεν ξεκολλάω.

τ Βάλε κόκκινο πορφυρό, μαλακό πριγκιπέσσα. Δεν έγινες μάνα μου, αν και το ‘θελα. Στα περίεργά μου όμως, νομίζω πως είσαι εδώ.

Ω!

• Παίζω-παίζεις... δε με παίζετε!
• Comments(23)

demon January 26th, 2009

(Πηγή εικόνας: kaavya-krishna.deviantart.com)

Άφησε με για λιγάκι μοναχά. Έτσι. Να δώσω τα μαλλιά μου στις γυαλιστερές, υγρές, παιχνιδιάρικες κυρίες να τα στεγνώσουν.

Η βροχή σιώπησε για μερικές ώρες. Καιρός να ξαπλώσω κι εγώ κάτω από τις ρίζες, μέχρι να ξαναβγούν οι στάλες των παραμυθιών για να χορέψουν.

Βαθιά υπόκλιση… Κι ένα σπαγκάτο πάνω στη γη, καθώς οι σταγόνες ανοίγουν το σχήμα τους κι απλώνονται σα διάφανο τυράκι πάνω στις επιφάνειες. Έτσι. Σπαγκάτο. Όλο χάρη.

Λίγο πριν εξαφανιστούν. Απορροφηθούν. Λίγο πριν επιστρέψουν στην ανυπαρξία. Στην αναγέννηση.

Το μεγάλο χειροκρότημα πριν την αφόρητη, διαρκή σιωπή.

Πηγή εικόνας: ladyjanie.deviantart.com

• Φυτεύω όνειρα...
• Comments(0)

demon January 7th, 2009

Τι πονηρή χρονιά…

Μέχρι πρότινος ήμουν στο δίλημμα… να μείνω ή να φύγω. Να σε κρατήσω ή να σε απελευθερώσω. Να μείνω μέσα ή να βγω στον αέρα.

Και τώρα βλέπω πως το παιχνίδι άλλαξε άρδην. Δε βρίσκομαι πλέον μέσα σε αυτό. Ούτε κι αναρωτιέμαι ως παίκτης πια.

Τώρα υπάρχουν δύο πόλοι: ότι η σχέση είναι πολύ καλή και ότι η σχέση είναι στα χειρότερά της.

Μη με ρωτήσεις να σου δείξω πώς ή πού ενώνονται οι γραμμές σε αυτό το αέναο οχτάρι.

Έχω όμως στο ένα μου μάτι το πολύ όμορφο, το εσωτερικό, το ιδιαίτερο και στο άλλο κάτι πολύ άσχημο, προσβλητικό και με ρωγμές.

Κι αναρωτιέμαι την ίδια ώρα κάθε βράδυ, ποιος παίζει με το διακόπτη και γιατί δεν αποφασίζει επιτέλους:

ON ή OFF ???

Πηγή εικόνας: enigmaticentity.deviantart.com

• ΖΩΟΝ
• Comments(4)

demon December 29th, 2008

Ένα σπρέι σα χρυσάνθεμο στο χέρι.

Κι ένα κατάλευκο μέτωπο σα καμβάς.

Τι θα ‘φτυνες πάνω του;

Εγώ…

αυτό:

(Πηγή εικόνας: achtungphotography.deviantart.com)

Και καλώ να κολλήσουν/ζωγραφίσουν/φτύσουν (!) το δικό τους μήνυμα σε όποιο μέτωπο γουστάρουν, τους: Κωστή, αγγελάκι, μάνα, Βάσκες, μαγεία και την vvampirellaa.

• Παίζω-παίζεις... δε με παίζετε!
• Comments(21)

demon December 14th, 2008

Μου είπε να χρησιμοποιήσω τις λέξεις:  λεξη, κραυγη, σκυλος, τσιγαρο, γελαω κι εγώ άκουσα τη μανούλα μου!

Βλέπω ένα σκύλο με τσιγάρο περασμένο στ’αυτί και γελάω. Αστείο πόστερ. Θυμάμαι τότε που ήξερα να χρησιμοποιώ τις λέξεις. Ενώ τώρα, μόνο την κραυγή!

Προστάζω να παίξουν χρησιμοποιώντας αυτές τις λέξεις: αναρχία, συναίσθημα, πέφτω, δίνω, τέλος, οι: αγγελάκι, kalynama, Νιόβη, Κωστής και ο Μανώλης.

Πηγή εικόνας: foureyes.deviantart.com

• Παίζω-παίζεις... δε με παίζετε!
• Comments(2)

demon December 11th, 2008

μέσα από τη γυάλινη σφαίρα του σύμπαντος, λοκάρω αυτό τον αστείο ανθρωπάκο. Μπροστά από ένα σπιτάκι και δίπλα σ’ένα αστείο δέντρο, σέρνει κουρασμένος μα χαρωπός έναν τεράστιο μοβ σάκο. Mmm παιχνίδια, ζαχαρωτά, ιδέες, όνειρα, ευχές, τύχη, υγεία, ευτυχία, αγάπη, έμπνευση, ισορροπία, συντροφικότητα…

και πιο πίσω ξεπροβάλλει ένα φιδίσιο, λαμπαδιασμένο μονοπάτι που κατεβαίνει προς τ’αστέρια, κοντά στον ανθρωπάκο.

κοιτάζω καλύτερα. ναι, κάπου τον ξέρω εγώ αυτόν. από το όνειρό μου ίσως;

• Xxx You !
• Comments(0)

demon December 10th, 2008

Μπήκα σπίτι. Είχες σβήσει όλα τα φώτα. Τρεμόπαιζε η ζεστάδα του δέντρου σε όλο το σαλόνι.

Λαμπιόνια χρώματος πορτοκαλί χόρευαν ένα μονοπάτι μέχρι το αστέρι.

Κοίταξα τριγύρω. Τριαντάφυλλα πορφυρά παντού. Πλησίασα στο γραφείο μου. Άναψα δυο κεριά και γύρισα παιχνιδιάρικα τη γυάλινη σφαίρα που αγόρασα προχτές.

Κοίταξα βιαστικά την πολύχρωμη ώρα μέσα στο usb hub και έκανα να βγάλω το μπουφάν.

Με κάθισες στον καναπέ, δίπλα στη γάτα. Και μου ζήτησες να ακούσω κάτι…

Έσκασα στα γέλια. Και μετά σε κοίταξα με τα μάτια ορθάνοιχτα. Κι άκουσα όλο το στίχο μέχρι τέλους. Σε κοιτούσα κι εσύ το ίδιο. Μου χαμογελούσες, μου έκανες γκριμάτσες τρυφερές και μου έστελνες καρδούλες. Εμάς…

Σ’ευχαριστώ για την ερωτική εξομολόγηση, ψιθύρισα στην αγκαλιά σου, μετά την τελευταία νότα. Love of my life, Queen.

Είναι υπέροχο. Μου έκανες ερωτική εξομολόγηση. Και είσαι εδώ!

στο αfιερώνω

• Xxx You ! , Σαλιάρα
• Comments(4)