blog +Ο- σφαιρα

demon June 18th, 2009

Αγόρασα… κερασομπήχτη χτες από το Cook Shop και μία από αυτές τις μέρες, λέω να καθίσω ένα βραδάκι και να φτιάξω κερασόπιτα! Και μόνο το όνομα αυτού του γλυκού με κάνει να τρελαίνομαι από άρωμα και σκούρο χρώμα.

Προς το παρόν απολαμβάνω το πεπόνι μου καθισμένη στον εναέριο κήπο μου. Το σπίτι κοχλάζει, οι μαύρες γάτες μου τα έχουν παίξει τελείως όλη μέρα κι ο άντρας στημένος στην τηλεόραση, προσπαθεί να ανασάνει μέσα από τους έλικες του ανεμιστήρα.

Κι εγώ εδώ σκέφτομαι και κοιτάζω τριγύρω. Τα μπατσικά που (ξανά)περνούν, τους απέναντι που φυσιούνται, το ζευγάρι που παίζει τάβλι, την κυρία που απλώνει ρούχα και τους από κάτω που ακούνε στη διαπασών ανατολίτικα. Σε λίγο θα ποτίσω, να φρεσκάρω τα λουλούδια μου. Και μετά, και πάλι ντους και ύπνος. Ή τουλάχιστον ξάπλα.

Ξεκίνησα υγιεινή διατροφή πριν ελάχιστες μέρες. Σαλατούλες, πολλά φρούτα, αρκετά υγρά. Αλλά και παγωτό. Όχι, δεν θα το στερηθώ το γλυκό. Απλώς θα κόψω τις πολλές μπούρδες, γιατί το έχω παρακάνει και με την ευγενική συνεισφορά του άντρα.

Μέχρι πρόσφατα δεν είχα κανένα απολύτως πρόβλημα. Μια ζωή ήμουν 49-50 κιλά με «όμορφο κορμάκι» που έλεγε και η μάμα μου. Μεγάλο στήθος, λεπτή μέση, γυμνασμένο σώμα, μύες. Καμπύλες κι ένα φυσιολογικότατο κορμί. Τώρα… έγινα πιο μαμαδίστικη. Άνοιξα σαν ντουλάπα. Το σώμα μου μεταλλάχτηκε, αλλοιώθηκε τελείως.

Και δεν ξέρω πόσο εύκολο είναι να ξαναμαζευτώ ή τουλάχιστον να φτάσω κοντά στο φυσικό μου καλούπι, στο σωματότυπό μου, αλλά μπορώ να προσπαθήσω να ξαναγίνω όσο πιο όμορφη αντέχω!

Και η κερασόπιτα δική σας! Θα την κάνω όμως. Και θα τη γευτώ. Με φειδώ. Εμ, έχουμε κι αδυναμίες…

Πηγή εικόνας: thedustyphoenix.deviantart.com

• Bubbles
• Comments(4)

demon June 12th, 2009

Οι γάτες μου παλάβωσαν. Τις χτύπησε η ζέστη και κάνουν ό,τι τους έρθει για να αντέξουν τον καύσωνα! Μην ξεχνάς, ότι κουβαλάνε και μια γούνα ε; Και τι γούνα!

Έψαχνα νωρίτερα το Ματάκι. Εδώ το Ματάκι, εκεί το Ματάκι, ρε παιδιά που πήγε η μαύρη γάτα μου; Μήπως έπεσε ξανά στην Πατησίων; Μήπως την απήγαγαν και πάλι οι γείτονες;

Κι όπως φωνάζω το όνομά της και στρίβω το κεφάλι, νάσου την πίσω από τη γλάστρα της γαρδένιας! Χωμένη εκεί μέσα, στη γωνία, με ένα μαύρο κεφάλι να ξεπροβάλλει διστακτικά και όλο το σώμα κάτω από τη φυλλωσιά και τα μπουμπούκια! Που είσαι ρε Ματάκι γαμώτο; Πάει το φυτό…

Ok. Πάει η μία. Ευρέθη. Πάμε για το χαζο-κούβαρο τώρα. Κουβαράκι; Που είναι η άλλη μου μαύρη γάτα; Πουθενά. Κι όπως μπαίνω στο σπίτι και προσπαθώ να σκεφτώ κρυψώνες, κοιτάζω μια μακρόστενη γλάστρα που έχω στον εναέριο κήπο μου, φυτεμένη με γατόχορτο (πώς λέμε κουτόχορτο!) και βλέπω μέσα, ξαπλωμένο φαρδιά-πλατιά το Κουβάρι. Να κλωσά την πρασινάδα.

Μήπως να τους αγοράσω μια μικρή, πλαστική πισινούλα;

(μοιάζει γεματούλα, είναι κορμάρα δίμετρη όμως. Κοινώς, την παχαίνει ο φακός! ΚΑΙ αυτήν…)

• ΖΩΟΝ
• Comments(4)

demon May 16th, 2009

Εκκίνηση.

Πρωινά χάδια. Στρώσιμο κρεβατιού. Πλύσιμο δόντια, πρόσωπο, σαπούνι, τονωτική lotion, αποσμητικό, καθάρισμα αυτάκια, χτένισμα, πιάσιμο μαλλιών. Ντύσιμο και μετά παπούτσια. Τάισμα οι γατούλες, άλλαγμα στο νερό τους, άντε και μπόλικο παιχνίδι μαζί τους.
Τσεκάρισμα τι περιέχει το σακίδιο. Πορτοφόλι, γυαλιά ηλίου, κραγιόνι, κλειδιά, χαρτιά, κλειδί μηχανής, κάρτα πάρκινγκ, κινητό τηλέφωνο.

Διαδρομή. Ανάσα. STOP!

Σύνταγμα. Συνάντηση στον 6ο. Το ταχύτερο ραντεβού ever. Μόλις 7 λεπτά και φεύγω με τις κασέτες μέσα σε μια μοβ σακουλίτσα. Την πήρα τη δουλειά. Έχω μια βδομάδα μπροστά μου για να τα καταφέρω. Από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχω κάνει, επαγγελματικά.
Πέρασμα από το αγαπημένο μου κατάστημα στην Πλάκα. Αγορά ενός μεταξωτού ¾ παντελονιού. Και μετά, ένα γρήγορο πέρασμα από τον 2ο όροφο του Hondos στην Ερμού, για να πάρω ακόμη ένα FILA σουτιέν, μαύρο αυτή τη φορά, χωρίς μπανέλα. Με έχουν κουράσει τα θηλυκά σουτιέν. Το στήθος μου διαμαρτύρεται. Κι αυτό είναι τελικά το αντίτιμο του να έχεις μεγάλο στήθος. Δυο σακούλες, ένα χαμόγελο κι επιστροφή στη μηχανή.

Δυο-τρία γρήγορα τηλεφωνήματα για τη συνέχεια. Έχω ραντεβού στις 17:30 κι ενδιάμεσα πολύ δουλειά.

Επιστροφή στο σπίτι. Διαδρομή. Ανάσα. STOP!

Αλλαγή σε ρούχα άνετα, δροσερά, λίγα! Ξυπόλητη (πάντα), με τα μαλλιά σηκωμένα. Χαϊδεύω τις γάτες, τις βάζω μέσα στο σπίτι, ανοίγω όλα τα παράθυρα. Την πόρτα στην κουζίνα. Βάζω μουσική. Κάτι σε Epica, Theatre of Tragedy ή Haggard. Συγκέντρωση όλων των σημειώσεών μου, άνοιγμα υπολογιστή, τοποθέτηση μαύρου τηλεφώνου δίπλα μου. Και ξεκινώ μέχρι να ξεχάσω τι κάνω!

Τερματισμός.

Κάπου κει, στο τελευταίο στοπ τελειώνει και η σημερινή μου διαδρομή. Μέσα σε μια κλεψύδρα από τζάμι τσουλάω κι εγώ από τη μία θήκη στην άλλη. Με γυρνάνε και ξανά από την αρχή. Μόνο που για τώρα, ευτυχώς, πέφτω στα μαλακά. Πάνω σε εκατομμύρια κόκκους άμμου!

Καλό Σαββατοκύριακο, guys.

Πηγή εικόνας: inertiak.deviantart.com

• Bubbles
• Comments(4)

demon May 12th, 2009

Ξαναπήγα. Αμέ!

Γύρισα όπως-όπως χτες, ξάπλωσα για πολύ λίγο, καβάλησα και ξαναπήγα στην Ανθοκομική Έκθεση του Νέου Πάρκου Γουδιού (και πράσινα άλογα). Πρώτη επαφή, το Σάββατο το πρωί με ελάχιστο κόσμο ακόμη. Νομίζω πως είναι η πρώτη της φορά, της έκθεσης. Ήταν όμορφα όμως. Α, και για όποιον ενδιαφέρεται να πάει, επειδή δεν πρόκειται να βρείτε άκρη με το ποιο είναι το Νέο, Μητροπολιτικό και παπαριές Πάρκο Γουδιού σας το λέω εγώ. Για να μη νομίζετε ότι θα βγάλετε άκρη με τα πανό δηλαδή: παίρνουμε την Κατεχάκη; Και στρίβουμε εκεί που λέει Badminton. Συνεχίζουμε, σα να βγαίναμε από την πίσω μεριά της αλάνας, στην καρδιά σχεδόν του Γουδιού. Εκεί είμαστε.

Μία πολύ μικρή όαση από λουλούδια, από τον Συνεταιρισμό Φυτωριούχων Αττικής, αν δεν κάνω λάθος, με λογής λουλούδια, θάμνους, δέντρα, σπόρους, βολβούς, συνθέσεις και γλάστρες. Το μόνο που θα σας πω είναι πως κατάφερα να βρω γατόχορτο εδώ. Πως λέμε κουτόχορτο; Για το Κουβαράκι, το βλαμμένο μου ό,τι πρέπει. Θα τους το φυτέψω, θα γίνει πρασινάδα άγρια κι ελπίζω έτσι να παρατήσουν στην ησυχία τους τα υπόλοιπα φυτά μου, τα μαλακισμένα τα γατιά μου. Τα οποία τρώνε ό,τι πράσινο. Μαζί και το άνθος, μαζί και το κοτσάνι. Τι… ζώα!

Α, ναι. Αυτή την εποχή γνωρίζω κόσμο. Εκεί που λες πως μεγάλωσες και γίνεσαι πιο δειλός, πιο μαζεμένος και δεν ξεχωρίζεις εύκολα, μια και οι άνω των 30 θεωρούνται σίγουρα όχι νέοι πια… τσουπ… γνωριμίες! Κάπως έτσι νομίζω πως έκλεισα και μια ηχογράφηση χωρίς να πολυκαταλάβω πώς έγινε αυτό! Πάνε και κάποια χρόνια από τότε (που τραγουδούσα)…

Y.Γ. Ευχάριστο ήταν το Star Trek. Στο Σπerminator θα πας μόνος, love!

• Bubbles
• Comments(6)

demon May 4th, 2009

Πέρασα πανέμορφα. Ήταν από τις εκπληκτικότερες μέρες όλης μου της ζωής και φυσικά, από τα πιο εξαιρετικά γενέθλια ever! Κι ευχαριστώ όσους με σκέφτηκαν θετικά αυτές τις μέρες, όσους έκαναν αιθέριες ευχές για μένα, αλλά και όσους με τίμησαν με μια επίσκεψη από το πραγματικό μου σπίτι κι από το διαδικτυακό: την blogosfaira μου! Η οποία, κλείνει σήμερα τη συλλογή 18 ολόκληρων κλειδιών-μηνών κοντά σας…

Όλα μαζί!

Και τι δεν έκανα την περασμένη βδομάδα. Έκλεισα δουλειές, έκλεισα συμφωνίες, έκλεισα ανοιχτούς λογαριασμούς. Αντιμετώπισα πανάθλιους, δειλούς ανθρώπους, σφούγγισα τα σάλια τους και τα έκανα στάχτες!

Γιόρτασα κοντά με ανθρώπους που μου είναι σημαντικοί, που με κάνουν σημαντική και που μου έχουν προσφέρει ό,τι έχουν. Βγήκα βόλτες, περπάτησα, διάλεξα, χάζεψα, φόρεσα, γεύτηκα, φωτογραφήθηκα, έπαιξα, αγκάλιασα, φίλησα, χόρεψα, χάιδεψα και είδα. Γνώρισα και πάλι τη σημαντικότητα του να έχεις ανθρώπους γύρω σου.

Ανθρώπους που να θέλουν να είναι μαζί σου. –

Φέτος, σε αντίθεση με άλλες χρονιές, ο 2ήμερος εορτασμός των γενεθλίων μου, έγινε… 3ήμερος. Τελείως όργιο δηλαδή!

Κι η Πρωτομαγιά, η ΜΕΡΑ ΜΟΥ, ήταν αρωματισμένη με απίστευτη αγάπη και συντροφικότητα. Με ένα πρωινό γεμάτο σοκολάτα, με δώρα, με σπιτικό δείπνο, με εκπλήξεις και κυρίως με την τόλμη του άντρα να μπει σε κατάστημα, να διαλέξει ό,τι του αρέσει και να μου το προσφέρει ανυπόμονα!

Ξετρελάθηκα.

Και το Σάββατο στόλισα τον εαυτό και το σπιτικό μου και προσκάλεσα ανθρώπους που μου είναι συμπαθείς, που θέλω να τους γνωρίσω καλύτερα αλλά και ανθρώπους που έχουν ήδη αποδείξει ότι θέλουν να είναι στη ζωή μου.

Την Κυριακή έπεσε φυσικά φασίνα. Τέσσερα πλυντήρια, συμμάζεμα, η… αναστήλωση του σπιτιού και της κουζίνας (lol), οι γάτες, το μπάσκετ κι ένα δίμετρο κορμί (σιωπή!) που χρειαζόταν επειγόντως έναν να το κρατάει κι έναν να το περιποιείται! Γλυκιά κούραση.

ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

+

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ Μιχάλη μου! (για όλα)

• Bubbles
• Comments(14)

demon April 21st, 2009

10 μαλακίες που δε γνώριζες για μένα. Αλλά είμαι σίγουρη πως ψοφάς να μάθεις!!! Σε αυτό μου ζήτησε να συμμετέχω το αγγελάκι και είπα αντί να τον καταστρέψω, να συνεργαστώ μαζί του. Γυναίκα είμαι ε?!

10. Σκέφτομαι πολύ! Ακόμη κι όταν κοιμάμαι. Και δεν μπορώ να παρατήσω κάτι εύκολα. ΠΡΕΠΕΙ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ να το ΚΑΤΑΛΑΒΩ και φυσικά, ΝΑ ΤΟ ΑΝΑΛΥΣΩ.

9. Μέχρι το Λύκειο ήμουν κατάξανθη. Γεννήθηκα με μαλλί στο ξανθό του σταχιού και η χαρά μού έμεινε μέχρι που άρχισα να αγχώνομαι για Χημεία, Φυσική και Αρχαία.

8. Την εφηβεία μου την πέρασα στα Λιόσια, την Κηπούπολη και το Μπουρνάζι. Yuck!

7. Παλιά (πολύ παλιά!) χόρευα επαγγελματικά μέσα σε κλουβί. Οι τρελοί ήταν από κάτω.

6. Έχω πολύ συχνά αϋπνίες. Αλλά μετά από τόσο καιρό, το διασκεδάζω.

5. Όταν ήμουν μικρή, ήμουν σίγουρη πως είμαι υιοθετημένη. Ή τουλάχιστον με αυτό «εκβίαζα» τους γονείς μου, που είχαν πάθει πλάκα. Όχι, σε ψυχολόγο δε θα πάω σε τούτη τη ζωή. Εκτός κι αν πέσουν στοιχήματα!

4. Πριν από 2 περίπου χρόνια πέρασα ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα υγείας. Το οποίο υπάρχει ακόμη στη ζωή μου. Ζω με αυτό όμως και θα ζήσω!

3. Τρελαίνομαι για σοκολάτα, αλλά σιχαίνομαι τα σιροπιαστά!

2. Παθιάζομαι με τα επιτραπέζια! Μερικοί-μερικοί από δω το έχουν διαπιστώσει…

1. Έχω εμμονή (νομίζω) με τις γάτες (μου). Και θα μπορούσα να χάσω 1 χρόνο από τη ζωή μου, για να ζήσει 1 χρόνο παραπάνω η Τίγρης!

πάρε κι ένα μπόνους: τρελαίνομαι για σκουλαρίκια. Αυτό για να ξέρεις τι θα μου χαρίσεις αν ποτέ αποφασίσεις να πάμε κόντρα!

Κλωτσάω το κουβάρι (όχι τη γάτα μου!) στους: Πέτρο, πολυμορφικό αυτοκινητάκι (!), Μάνια, μανούλα, Κωστή, Ευούλα και τον Μάνο, τον Κρητικό.

Πηγή εικόνας: hypnotises.deviantart.com

• Παίζω-παίζεις... δε με παίζετε!
• Comments(35)

demon April 21st, 2009

Γύρισα!!! Ναι… Ε, δηλαδή το ξέρω πως δε θα έπρεπε να χαίρομαι μια και πέρασα υπέροχα στην Αίγινα, αλλά και το ταξίδι της επιστροφής και το να βρίσκεσαι στο σπιτικό σου, είναι κι αυτό όμορφο. Κι ευτυχώς οι μαύρες γάτες μου επέζησαν και από αυτή τη δοκιμασία. Με αρκετή γκρίνια κι ένα χαμένο λουράκι, αλλά όλα καλά. Δεν είχαμε άλλη ξενάγηση στην Πατησίων…

Με φιλοξένησαν στους Άγιους Ασώματους σε ένα πραγματικό στολίδι από πέτρα, με πολλές κρεβατοκάμαρες και προσωπικό χώρο. Μέσα σε ένα απίστευτα μεγάλο κτήμα, με πολλές γάτες, ένα σκύλο, ένα φίδι κι έναν σκαντζόχοιρο. Μεγάλη ιστορία…

Το εσωτερικό μου ρολογάκι μια χαρά προσαρμόστηκε. Σχετικά λίγες ώρες ύπνου, πρωινό ξύπνημα χωρίς ξυπνητήρι, ένα πλούσιο πρωινό, λίγη κουβεντούλα μες τη φύση, εκδρομή στα χωριά και τα αξιοθέατα της Αίγινας. Και το απόγευμα επιστροφή, λίγος ύπνος μετά τα τσίπουρα και το ψάρι, ντους για ανανέωση και συνάντηση στο καθιστικό για επιτραπέζιο.

Μια χαρά δηλαδή! Και κάτι παραπάνω.

Α, εκκλησία δεν πήγα. (πολύ φτωχά τα βεγγαλικά φέτος)

Και την Κυριακή μέχρι το μεσημέρι είχε μια απαίσια υγρή μέρα, βουτηγμένη στην ομίχλη και την αντηλιά.

Έβγαλα πάρα πολλές φωτογραφίες. Κάποιες καλούτσικες.

Και μου πήρα σκουλαρίκια, φυσικά!

Κι ένα φούξια πορτοφολάκι.

Και φιστίκια, ναι. Για μένα και τον κολλητό μου.

Αυτά.

• Μέσα στο ταξίδι
• Comments(13)

demon April 16th, 2009

Είμαι τόσο ενθουσιασμένη. Έχω στοιβάξει ρούχα, προσωπικά είδη και χαζομαρούλες μέσα στις βαλίτσες της μηχανής. Μου αρέσει που θα έπαιρνα μονάχα ό,τι χρειάζομαι. Αλήθεια πήρα μόνο τα απολύτως απαραίτητα!

Και κάτι για να μη βαριέμαι. Τα ακουστικά για το mp3 κινητό μου, τη φωτογραφική μηχανή-γομάρι, γυαλιά ηλίου, κραγιόνι κι άλλες τέτοιες μαλακίες, ένα σημειωματάριο με φούξια στιλό, ψαλίδι, λίμα, φορτιστή x2, τη Σπιρουλίνα μου…

Οι γάτες μου θα μείνουν μόνες τους. Στο μπαλκόνι του σπιτιού. Να αλωνίζουν, να ανησυχούν τους γείτονες, να κοιτάνε κάτω την κίνηση και τα φώτα.

Γεμίζω το πράσινό μου μάτι μουσική. Τα μαλλιά μου μπόλικο έρωτα και σπίθες, το σώμα μου λέξεις και τόνους, τα χείλη μου τις κινήσεις μιας πεταλούδας.

Φεύγω. Φεύγω!!!

Πάω Αίγινα. Σε ένα απίστευτα όμορφο, πέτρινο σπίτι, κάπου στα χωράφια, με θέα το νερό, το φως πάνω στις ρωγμές του νερού και τα όνειρα που δεν πνίγηκαν, γιατί ήξεραν κολύμπι….

(ποιος με σκέφτεται;)

• Μέσα στο ταξίδι
• Comments(17)

demon April 13th, 2009

Τώρα σήκωσα κεφάλι. Τι; Όχι, ακόμη δεν έχω επισκεφτεί τα σπιτικά σας να δω πως περάσατε εσείς χτες. Εκτός κι αν πάλι η ομορφιά εσίγησε…

Καλή βδομάδα. Ευχαριστώ. Παρακαλώ.

Μεγάλη, Μικρή, με ένα 13 μπροστά της. Δεν ξέρω εάν κάποιοι νηστεύουν, εάν κάποιοι πιστεύουν, εάν κάποιοι σκύβουν ή φτύνουν.

Ξέρω πως πολλοί θα την κάνετε. Σε άλλη γη άλλα μέρη, κυριολεκτικά. Στη γη της ξεκούρασης, του χρόνου που σκιάζεται από μπόλικη άμμο, σε σπίτια πέτρινα, οικεία, κάτω από μουριές και φυλλωσιές ήλιου, ανάσας, αντάμωσης.

Κι εγώ θα αφήσω την ψυχή μου εδώ. Να τη φυλάνε οι γάτες μου.

Θα ανέβω σ’ένα δελφίνι -που να χωρά τη μηχανή μου!-, θα πάρω την ηχώ μου και θα ταξιδέψω μέχρι την Αίγινα. Και θα σας στείλω κολάζ γεμάτα φωτογραφίες και κλικ.

Καλή βδομάδα…

σκλάβοι

Πηγή εικόνας: ladydarkraven.deviantart.com

• Μέσα στο ταξίδι
• Comments(28)

demon April 10th, 2009

Η μαύρη γάτα μου έχει κάτσει μπροστά στο τζάμι και κοιτάζει ψηλά. Έχει πανσέληνο;

Τη βλέπω σε οίστρο να περιδιαβαίνει το σπίτι, τρέχοντας από τη μια άκρη στην άλλη, ασταμάτητα. Και που και που κοιτά ξωπίσω της.

Και με πιάνει και μένα… Δίνω μια κι αρχίζω και χορεύω μες στο σπίτι. Κάνω τσιγκολελέτα και βγαίνω στο μπαλκόνι. Κοιτάζω ψηλά και ψάχνω την ψυχή μου. Που σήμερα είναι ημίλευκη, τεράστια, στρόγγυλη και τόσο εκτυφλωτική ώστε μπορείς να δεις μέσα της!

• Bubbles
• Comments(0)