Ο τενεκεδένιος ήρωας
demon July 4th, 2008
Χτες είδα τον «Incredible Hulk», απογευματιάτικα, στα Village. Ο άντρας δεν καταδέχεται να πάει σε θερινό κινηματογράφο, λόγω της κακής ποιότητας εικόνας και ήχου, που έχουν αυτά τα σινεμά. Κι όταν πας να δεις action movie, ε, έχεις και κάποιες απαιτήσεις από την αίθουσα προβολής.
«Αν είναι μια ταινία μπλα-μπλα, το συζητάμε, αλλά τώρα να πάω να δω τον Hulk σε θερινό, με τίποτα. Και να έχω και τη μάπα του μπροστινού μου, σε πάνινη καρέκλα…».
Αυτά, δια στόματος άντρα, συμπυκνωμένα!
Το πρώτο μισό του έργου μου άρεσε. Το δεύτερο, έκανε αφόρητη «κοιλιά». Και προς το τέλος, με έπιασε και μένα η κοιλιά μου, από το air condition, που στα Village του Mall ήταν, για τα δικά μου δεδομένα, πολύ δυνατά. Το δε τελευταίο μισάωρο, το είδα κλείνοντας τα αυτιά μου, μια και τα διαπεραστικά μπάσα, αλλά και τα τριξίματα από τα γυαλιά, τις λαμαρίνες και τις αλυσίδες, μου γάζωσαν τα μηνίγγια.
Μάλιστα, το τέλος της ταινίας, με το ελικόπτερο και την αλυσίδα, μου θύμισε πολύ το φινάλε στο “Ironman”. Και το πράσινο τερατο-δάχτυλο που σκουπίζει το δάκρυ της Μπέτυ, μου θύμισε Shrek… Η έκπληξη της βραδιάς; Ο Ironman θεός-Robert Downey Junior, μέσα στο “Hulk”. Που σημαίνει πως στο επόμενο «επεισόδιο» θα δούμε τον “Hulk” Vs “Ironman”.
Πάντως, όποιος φαντάστηκε τον Tim Roth και τον Edward Norton σε ρόλους στρατιώτη-εκτρώματος και επιστήμονα-σούπερ ήρωα, πρέπει να είναι πολύ ανώμαλος. Άσχετο, αλλά ο William Hurt, αγνώριστος!!! Και σε ένα ρόλο, με καμία απολύτως απαίτηση ή δυναμική.
Κοινώς, απόψε, θα στρογγυλοκαθίσω σπίτι, να δω τον “Hulk” του Ang Lee! Ήθελα να ‘ξερα γιατί πάω και βλέπω αυτές τις «αντρο»-ταινίες…
Πηγή εικόνας: www.iwatchstuff.com
