blog +Ο- σφαιρα

demon November 22nd, 2007

“Θες να χωρίσουμε;”

Γιατί το λες αυτό τώρα;

“Για πλάκα” -

Σκέφτομαι… όταν μια σχέση παύει να είναι ένα ακόμη παιχνίδι γάτας-ποντικιού που θα κρατήσει κάποιες νύχτες και θα χαλάσει κάποιο ξημέρωμα, χαλάει πιο εύκολα ή πιο δύσκολα;

Μπορεί να φαίνεται ότι το σοβαρό συνοδεύεται και από το δύσκολο. Όμως θαρρώ πως όταν κάτι γίνεται στιβαρό, συνήθως γκρεμίζεται από ένα και μόνο φύσημα παρά από τον ίδιο τον ανεμοστρόβιλο.

Είμαστε τόσο σίγουροι ότι θέλουμε να είμαστε μαζί, να ζήσουμε, να παλέψουμε, να χτίσουμε, να γελάσουμε, να δούμε, να γνωρίσουμε και τελικά, πόσο έτοιμοι είμαστε να αντιμετωπίσουμε το απλό; Την κουρτίνα πριν ανοίξει για τη σκηνή, για την επόμενη πράξη ή έστω για την πρόβα;
Όσο σε κατευνάζει η ιδέα ότι μοιράζεσαι την ψυχή σου με έναν ακόμη άνθρωπο που μυρίζει όπως κι εσύ, τόσο ανατριχιάζεις στην ιδέα ότι θα είσαι μαζί του μια ζωή. Και ίσως η ένωσή σας να μην τελειώσει καν εκεί.

Ίσως κάθε φορά που γυρνάς την υδρόγειο με τα δάχτυλά σου, περνώντας πάνω από ωκεανούς και βουνά με τα μάτια, να προσγειώνεσαι στην ίδια σχεδία. Με τον ίδιο ερασιτέχνη οδηγό, να προσπαθεί να σε εντυπωσιάσει, πηγαίνοντας αντίθετα στο ρεύμα. Κλωτσώντας πετραδάκια μέσα στο πηγάδι, αιχμαλωτίζοντας τα μικρά πούπουλα του αέρα, κλείνοντας το ράμφος στα παγώνια και κοιτάζοντας ανάποδα την πυξίδα.

Όταν ο βορράς γίνει νότος, οι αγωνίες μου θα αναγεννηθούν σε σταλαγματιές από επιθυμίες. Πολύχρωμες και πολυγωνικές, διάφανες κι εξαιρετικά λαμπερές. Κι εσύ θα καθρεφτίζεσαι στα περισσότερα κρυσταλλάκια. Χωρίς το συγκεκριμένο χιούμορ όμως : ) Μα με εμένα στο μέτωπο, για πάντα.

Πηγή: upload.wikimedia.org

• Σαλιάρα
• Comments(0)

demon November 22nd, 2007

A cradle of stolen trash
A hole so thin that you can step on it
A mind so useless that you can live without it

See this light?  It belongs to my God
He’s shadows make my way
I feel him close
But I can only dream of him…

Never seen this incredible color
That gives warmth into my eyes
Never spoken the words right
I just like the silence…

Wrap yourself up into a beautiful box
Give yourself away to a stranger             }
Touch his mind with rainy words
One, Two, Five, you miscounted!

A story that reminds you of something
Have you seen me before, somewhere??   }
Come on, wake up, it’s me!
One, Two, Five, oops mistake!

Hush now, it’s my turn, I think… ?
Ready for your everyday ride to the foreign sky
It’s pain that I feel, it’s black that I see
It’s something that appears only with the glance of the night

Wrap yourself and… get lost!!
And… take the satin tape with you
It’s only what’s outside
So I win and you… don’t exist!

-Demon-

• DEMON - l____s
• Comments(7)

demon November 21st, 2007

Ταχυπληρωμή για την Interamerican. Είπα κι εγώ να ακούσω το φίλο μου και πρώτη φορά στη ζωή μου να πληρώσω την ασφάλεια του μηχανακίου μέσω του τέρατος που είναι τοποθετημένο στα ΕΛΤΑ.

Wow… τι λέτε? Έχει και οθόνη αφής; Γουστάρω κουμπάκια, τεχνητή νοημοσύνη και τεχνολογία. Λέμε τώρα.

Ο κύριος μπροστά μας ήταν μες τη φούρια. Κρατούσε δυο λογαριασμούς: έναν ΕΥΔΑΠ κι έναν της ΔΕΗ. Λογικά η όλη διαδικασία θα έπρεπε να διαρκεί κάτω από 1 λεπτό, σκέφτηκα, κι ετοίμασα τα κολλαριστά χρήματα που μόλις είχα πάρει από την τράπεζα.

Αμ δε! Η ταχυπληρωμή εξελίχθηκε σε εφιάλτη βραδυπληρωμής. Κι όλοι εμείς που περιμέναμε στη σειρά βρεθήκαμε γρήγορα να καταρριόμαστε το τεχνολογικό θηρίο που στεκόταν μπροστά μας και δεν έλεγε να πάρει μπρος.

Πρώτο βήμα, βάζουμε το απόκομμα του λογαριασμού. Καλά μέχρι εδώ. Δεύτερο βήμα επιλέγεις τι θες να πληρώσεις. Και πάλι εντάξει. Κι έρχεται η μεγάλη στιγμή, κατά την οποία πρέπει να τοποθετήσεις τα χαρτονομίσματα στην εσοχή του στόματος του τέρατος. Κι εκεί είναι που το μηχάνημα τα ‘παιξε. Αρχικά απλώς ξερνούσε τα χρήματα επιστρέφοντάς τα. Φτου κι από την αρχή, ένα-ένα τα πενηντάευρα. Μετά όμως το θηρίο τσαντίστηκε κι άρχισε να τα φτύνει. Με αποτέλεσμα ο κατά τα άλλα ψύχραιμος κύριος να κυνηγά τα χρήματά του στο πάτωμα των ΕΛΤΑ!!!

Είδε κι απόειδε ο άνθρωπος. Και η ουρά από κει που είχε νεύρα κι ανέβαζε θερμοκρασία το έριξε, ευτυχώς για όλους, στην πλάκα. “Α, σε αυτή την προσπάθεια, το μηχάνημα είπε ένα μήνυμα που δεν είχε πει προηγουμένως. Λέτε να δουλέψει τώρα;”, “Ας χειροκροτήσουμε μήπως είναι ντροπαλό μωρέ”, “Ναι, ναι, είπε την πρώτη του λεξούλα!”, “Σιγά μην βγάλει και δοντάκι…”.

Χαβαλές από το πουθενά, στο καταμεσήμερο μέσα στο κατάστημα των ΕΛΤΑ. Αυτό είναι. Τουλάχιστον. Θα μπορούσε να εκτυλίσσεται μια απείρου κάλλους σκηνή, με εκνευρισμούς και φωνές, όπως συμβαίνει συνήθως στις δημόσιες υπηρεσίες.

• Bubbles
• Comments(0)

demon November 21st, 2007

Με πήρε η μαμά μου στο κινητό. Μα γιατί στο κινητό; Σε παίρνω τηλέφωνο σπίτι αλλά μου δείχνει ότι είναι νεκρό. Κατάλαβα. Η ιδιωτική εταιρία τηλεφωνίας που προσφάτως επέλεξα, πανάθεμά με, παίζει κρυφτό με τη σκιά της πάλι. Ας είναι. “Κλείσε, σε λιγάκι σε παίρνω εγώ”. Να τελειώσει το δελτίο, που μου θυμίζει πού ζω.

Θυμάσαι κάποτε, όταν πηγαίναμε ακόμη σχολείο, που σηκώναμε το ακουστικό, του σταθερού τηλεφώνου μάλιστα, κι ακούγαμε απαγορευμένες συνομιλίες από Αθηναίους διάσπαρτους στις γειτονιές της καθημερινότητας;

Αυτό που συνέβη με ταξίδεψε ευχάριστα σε αλλοτινά μεγαλεία, παιδικών, σχεδόν, χρόνων. Με το που σήκωσα το ασύρματο τηλέφωνο και πάτησα το πράσινο κουμπάκι για γραμμή, έπεσα πάνω σε μια καπνισμένη γυναικεία φωνή: “Τελικά τι του μαγείρεψες; Τα λαζάνια; Όχι; Και τι έφαγε; Α, του έκανες το κρέας τελικά ε;”¨.

Ήταν πολύ ωραίο, αλλά και αστείο και σχεδόν αιστάνθηκα ότι διέπραττα κάτι κακό ωττακούωντας. Νομίζω ότι πήρα χρώμα την ώρα που σκεφτόμουν εάν έπρεπε να συνεχίσω να ακούω τα των μαγειρικών προτιμήσεων των δύο φιλενάδων ή να ασχοληθώ με κάτι… λιγότερο σοβαρό. Είχα χρόνο, άπλετο. Οπότε, έμεινα να μορφώνομαι και να παίρνω ιδέες για την blogosfaira μου.

Προς στιγμή σκέφτηκα να μιλήσω, να βάλω τη φωνή μου στο play, έτσι από περιέργεια. Για να δω αν η τύπισσα θα με άκουγε, μια και η μουσική που είχα στο  background δε φάνηκε να της αποσπά την ακουστική προσοχή όλη αυτή την ώρα.

Μετά από λίγο, το έκλεισα, διότι είχα κι ένα τηλεφώνημα να κάνω. Ξανασηκώνω λοιπόν το ακουστικό, πατάω και πάλι το πράσινο κουμπάκι και περιμένω το γνώριμο ήχο. “Είχα βάλει σιτάρι στην κατσαρόλα και μου πήρε πάρα πολύ χρόνο να το μαγειρέψω. Εντωμεταξύ έπρεπε και να προσέχω γιατί μου κολλούσε συνέχεια. Εσύ τι έκανες”.

Η μέρα των κουζινικών. Μα είναι δυνατόν; Στις πόσες υπάρχει η πιθανότητα αυτού που μόλις έγινε;

Ε, στην τρίτη, απλώς το τηλέφωνο δε λειτουργούσε. Νεκρό, τελείως όμως. Στούμπωσε. Κι εγώ απέμεινα να αναρωτιέμαι, πώς θα ήταν εάν άκουγα ένα ζευγάρι να μιλά στο τηλέφωνο. Να εξομολογείται χρώματα, να αγγίζεται, να κάνει νάζια ο ένας στη λαγνεία του άλλου. Next time!

• Bubbles
• Comments(0)

demon November 20th, 2007

Dark, light, blue and white… Stop

Play the sax quick and easy

Run along, sleep alone

~

Eat, taste, catch the rain… No

You- Paint with the glass, hide the sunbeam

Cover your face, win that race

~

Relax in your dream, kick your head… Don’t

Try to feel, you’re missing something here

Knock the door, ask the dwarf

See the sign, make me cry

~

Up and down, all in the row

Left and right, all so close

Chaos inside, beauty outside                      }

Drink and farewell the glassy dream

Anyhow it wouldn’t make you pretty…

~

Look in the mirror and laugh at you… See?

The black circles are disappearing

A wet pillow covers your hair

Don’t play just say, this is the end!

~

Relax in your dream, it’s easy to think

You’re alone, you don’t need anyone

You must be good at it, otherwise you loose                    }

Look up, spread your fingers and catch the rainbow

Anyhow it will make you prettier…

~

Tall, small, thin, fat

Black White Yellow Red

It’s all closed in a box

Throw it with strength as high as you can

It will open and spread everything around

Then you will be the prettiest of all…

~

Run along, sleep alone   – - -

Don’t play, just say…

You fell good, you are everything that’s needed-You ARE pretty!!!

-Demon-

Πηγή: bestpicever.com

• DEMON - l____s
• Comments(0)

demon November 20th, 2007

A living without tunes… dead sounds

Naked walls, without colors

I can paint them, but I don’t mean that

I want to put in my walls the colors

from the sky, the rain, the ocean, the ocean bed

~

A Labyrinth is a game of whirl, dice and feasting

Once you fall, you drop the stalactite of the mind

the mysteries, the little lights, the dark color of the soul

Dance, laugh, paint in white background

~

A sheet, in such way wrapped, that looks, like a human body

A flower so faded, that it looks like a atrophied hand

Touch the heaven, build a silver castle up there

feel the cradle that swings in circles

~

A Labyrinth is an eternal game

with one rule and many doors

Sing, dream, free all the whiteness and wisdom

… the drops are falling …

~

below earth, into the roots… of your skin

-Demon-

Πηγή: www.enchgallery.com

• DEMON - l____s
• Comments(0)

demon November 20th, 2007

Όταν θα σε γαμήσω, φρόντισε να είσαι παρών, γυμνός και να κρατάς μια ομπρέλα. Να κρυφτείς από τις σταγόνες που βγάζει το μαστίγιό μου και να μη ματώσεις από τη στάχτη που στάζουν τα μάτια μου, τώρα.

Κρατάς ένα δοξάρι, καλογυαλισμένο και προσφάτως ακονισμένο και με απειλείς. Με έχεις χώσει σε μια γωνία και προσπαθείς να τρυπήσεις τα χέρια μου με τις χορδές και τη μύτη του.

Κοίταξε ψηλά και δες με να πέφτω. Έχω δέσει ένα αναμμένο μαντίλι γύρω από τα πόδια μου και κατρακυλάω προς τη γη. Τυλιγμένη με χιλιάδες σμαραγδένια στεφάνια, κρύβω τους φόβους μου και σχεδιάζω τατουάζ πάνω στο σώμα μου, πάνω στη νύχτα μου. Στην επόμενη πτήση θα είμαι μέσα στον ήλιο και θα προσγειωθώ στο κέντρο σου. Θα σε ζαλίσω με τα κέρατα της πύρινης μπάλας και θα ξεριζώσω τις σκέψεις σου. Σα γνήσιος, ισπανικός Ταύρος θα σε κλωτσήσω μακριά από τη γη. Μακριά από τους στίχους, τους εφιάλτες, τη γλύκα, τις βελόνες, τα γκάζια, τα βλέφαρα, τα ίχνη μου.

Έχω ανάψει στη σειρά 13 φαναράκια. Τα έχω τοποθετήσει στο περβάζι του παραθύρου μου και τα έχω ανάψει με ένα και μοναδικό σπίρτο. Ένα κόκκινο σπίρτο που φτύνει σπίθες. Και σκέφτομαι ότι σε κρατώ στα εύθραυστα χέρια μου. Δεν ξέρω πότε να σε αφήσω να πέσεις και που να σε στάξω. Στο χώμα ή στο νερό. Να σου δώσω ώθηση ή απλώς να γυρίσω τα δάχτυλά μου, κάνοντας πολλές ευχές ταυτόχρονα, για τις προηγούμενες ζωές μου;

Σκέφτομαι ένα “όχι”. Δε θέλω να είμαι έτσι. Δε θέλω να ματώνουν τα μάτια μου, να πυρώνει η ψυχή μου, να τεντώνω τις αισθήσεις μου, να πονάω τις λέξεις μου. Δε θέλω καν να βρίσκομαι εδώ.

Απλώς άσε με να μπω σε αυτό το πάνινο αερόστατο. Κόψε μου το σχοινί κι άσε να φύγω. Να ίπταμαι για το υπόλοιπο του χρόνου μου πάνω από τη στέγη, πάνω από την αχνιστή καμινάδα, πάνω από το “όχι” που αρνούμαι να πω.

Σχεδίασε μια ανάποδη, θηλυκή σπείρα πάνω στην άμμο του χειμώνα, βρέξ’την κι αιχμαλώτισε μια αιώνια κίνηση. Εσύ κι εγώ χαραγμένοι πάνω στους αέρηδες.

                                                                             Πηγή: www.mehstories.com

• Φυτεύω όνειρα...
• Comments(2)

demon November 19th, 2007

Look before you and you’ll see the promise
words you gave me so easily…
Lost time and strength with my years
But you still keep popping up

Through our minds we speak one language
still we’re so different, a wall between us
You sure want me, so do I
But you left me behind, I can’t run

And you will always be:

Hero, my hero
through the age of time, on my shattered heart }
the soul remembers, so do my feelings
you will always be inside

The footprints you leave suit me
Every voice is the same without the tune we make
you left me disappear like the wind
but you still are:

Hero, my hero
through the age of time, on my shattered heart }
the soul remembers, so do my feelings
you will always be inside

-Demon-

Πηγή: gallery.photo.net

• DEMON - l____s
• Comments(0)

demon November 19th, 2007

The drop falls
the sun rises
A new day pops up like a flower
Must go to work, must create, must say nice words

I’m falling up, sink into the ocean
reach the comet on the distant sky
But I have all that I need }
A candle, some smoke and my windy hat

Feathers are tickling my back
You draw my skin with black ink
Next day will be different, I’m sure
We’ll be in some other dimension, looking down the sand

Tonight I’m gonna get out
I’m gonna meet my lover and kiss him
I’m gonna be happy with my thoughts and actions
Tonight I’ll fall into your sheets and stay there!

I’m falling up, sink into the ocean
reach the comet on the distant sky
But I have all that I need }

A candle, some smoke and my windy hat

-Demon- 

                                                                                                                                          Πηγή: images.jupiterimages.com 

• DEMON - l____s
• Comments(0)

demon November 19th, 2007

Τι θα γίνω όταν μεγαλώσω; Μπαλαρίνα, φωτομοντέλο, αστροναύτης, σπρίντερ, ηθοποιός ή σύζυγος;

Εγώ λέω να γίνω νεράιδα. Μάλιστα, σκέπτομαι σοβαρά να ζητήσω από τις πυγολαμπίδες να με μεταμορφώσουν σε αόρατη νεράιδα. Ώστε να μπορώ να καβαλάω εκείνο το ατίθασο, μαύρο άλογο του ωκεανού όλη μέρα, χωρίς να με παίρνει χαμπάρι.

Να κρατιέμαι από τη γυαλιστερή του χαίτη και να σκίζω την άμμο και τα κύματα παιρνώντας μέσα από τις ηλιαχτίδες. Να αγκαλιάζω τον στιβαρό λαιμό του και να γυαλίζω τα μυτερά του αυτιά, κάθε φορά που στεναχωριέται.

Ή μήπως να γίνω αόρατη νεράιδα, για να μην παντρευτώ; Να περάσει έτσι ο χρόνος, οι άνθρωποι, οι δούλοι και νόμοι μέσα από την ύπαρξή μου, χωρίς να με βάψουν, ούτε καν με παιδικές μπογιές;

Να γίνω πιερότος για να κλαίω συνέχεια, βλέποντας τη θλίψη μου στον καθρέφτη; Να γίνω ξωτικό και να τραβολογώ τις ρίζες των δέντρων και να γαργαλάω τα νούφαρα;

Να γίνω άγγελος μέχρι να βαρεθώ να λάμπω; Μήπως η σελήνη που υποχρεώνεται να φέγγει για όλους τους άλλους; Να γίνω χιλιάδες σταγόνες που γκρεμοτσακίζονται στη γη ανάλογα με τα τερτίπια του Δία;

Το αποφάσισα. Θα γίνω παιδί! Επειδή σε όλες τις ηλικίες εκεί επιστρέφουμε τελικά. Είτε γελώντας, είτε πονώντας, είτε νιώθοντας φόβο είτε απόλυτη ευτυχία, ένα παιδί μιμούμαστε και τους θησαυρούς που είναι ικανό να αιστανθεί, να δει, να σκεφτεί, να δημιουργήσει.

Θέλω να γίνω παιδί, ναι. Και να καβαλήσω εκείνο το κατάμαυρο, αγέρωχο, υπέροχο άλογο του νερού.

Πηγή: www.hedweb.com

• Φυτεύω όνειρα...
• Comments(0)