Αρχή και τέλος χωρίς μέση και ανάμνηση
demon December 15th, 2007
Όλα είναι σπείρα, όλα γυρίζουν μέσα τους και έξω τους συνάμα, όλα επιστρέφουν και προχωράνε. Γι’αυτό και όλα είναι δύο. Αλλά το τέλειο απαντάται όταν μοιάζουν με ένα! Μια όμορφη αυταπάτη.
Δύο μυαλιά είναι καλύτερα από ένα, μα όταν δυο καρδιές χτυπούν κι αιστάνονται σαν μία, είναι ακόμα πιο γλυκά.
Όλα σχεδόν έχουν δυο πλευρές, αντίθετες, αντικριστές. Νόμισμα, ζάρι, άγαλμα…
Δύο άκρα, βορράς και νότος, Ανταρκτική και Αρκτική, γυναίκα και άνδρας, γιν και γιανγκ, ήλιος και σελήνη, μέρα και νύχτα, ζωή και θάνατος.
Δυαδική ψυχή, συναίσθημα και λογική, ζέστη και κρύο, ένα 24ωρο χωρισμένο στην προ και μετά μεσημβρίας ζώνη.
Όλα είναι σπείρα, αλυσίδα. Το ένα φέρνει, επηρεάζει το άλλο. Ανακύκλωση, επανάληψη, εξέλιξη, εσώτερη, ενδότερη σκέψη.
Όταν το έξω διαδρά με το μέσα κι όταν νιώθεις ανάγκη να βουτήξεις στο μέσα για να προχωρήσει το έξω.
ΚΑΛΗΝΥχτα – ΚαλΗ Εβδομάδα – ΚαΛή ΖΩή
Πηγή: www.hypermaths.org