> Το μισώ όταν σε μισώ >>>
demon November 11th, 2008
Είναι αρκετά επιθετικό, τρομακτικό, ναι, αν σκεφτείς με τι απίστευτη ευκολία μπορείς να αγαπάς βαθιά κάποιον και την επόμενη στιγμή να τον μισείς.
Το ‘χεις νιώσει ποτέ σου;
Σκέψου… Με αγαπάς. ΤΩΡΑ. Με λατρεύεις. Μου δίνεις και μου παίρνεις. Ζεις μαζί μου. Μου κάνεις και με ρουφάς ολόκληρη. Με πονάς και αυνανίζεσαι.
Κάτι σπάει. Η ισορροπία. Η αρμονία. Η ευκολία μας. Κι εκεί που το σχοινί είναι απλώς μια άγρια επιφάνεια, ξεπηδά από τα σπλάχνα του ο κόμπος.
Κι αρχίζεις να με μισείς. Το πρόσωπό σου αλλοιώνεται. Η φωνή σου γεμίζει κλαδιά, ρίζες και ανεμοστρόβιλους. Και τότε, αντί για τη σύντροφό σου, με βλέπεις σαν τον άνθρωπο που ήρθε για να σου κλέψει. Να σου αφαιρέσει ελευθερία κι ανέσεις. Ανθρώπους και οξυγόνο από τη σοφίτα σου.
Αλλόκοτο είναι.
Κι ακόμη περισσότερο, όταν έχεις φτάσει στο σημείο να αγαπάς βαθιά, να μισείς και να ξαναγαπάς και να μισείς και πάλι, να αγαπάς και να θεριεύει το μίσος όσο η αγάπη επιστρέφει…
στο αfιερώνω…
Κι όμως, είναι ωραία φωτογραφία!
To Love Is To Hate, dear…
φτου φτου..
μακριά από μας…
Καλημέραααααααααα…
κάτι παρόμοιο αισθάνομαι!
το μισώ που (σήμερα) τον μισώ!
Μολυβούπολη!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Που είσαι εσύ, γαμώτο??????????????????????????????????
Σ’ευχαριστώ. Κι εσένα και το μάτι και την επιστροφή σου. Επέστρεψες, έτσι;
How true you are, my friend.
Όπως επιθυμείτε, kalynama μας!
Καλώς ήρθες kat.ερίνα? Συνάδελφος ε; Πρώην θέλω να πω. Δηλαδή εγώ είμαι η πρώην. Άστο. Χμμμ… Ναι, είναι απίστευτα μαζοχιστικό όταν συμβαίνει αυτό. Και δεν μπορείς και να κάνεις τίποτα γι’αυτό.