Τι γεύση έχουν τα δικά σου δάκρυα;

January 9th, 2008

Δάκρυα χρωματίζουν την επιδερμίδα μου. Γλυκερό νερό αποχρωματίζει τη διάθεσή μου.Σκέφτομαι… ξανά.

Αν ποτέ μου δεν είχα σκουπίσει κανένα δάκρυ, το πρόσωπό μου θα είχε άλλη γεύση;

~
Ό,τι τρώμε και πίνουμε μας δίνει χρώματα, οσμές.

Ό,τι εκβάλλω έχει γεύση;Κάθε δάκρυ σημαίνει κι άλλη πρώτη ύλη;

~

Το πρωινό δάκρυ ήταν τα δημητριακά, το φρέσκο ξύπνημα και η ανάγκη μου να κάνουμε έρωτα;

Το μεσημεριανό ήταν το μαύρο τσάι, η ζωτικότητά μου, η ανάγκη μου να σε μαγνητίσω;

Το απογευματινό μου κλάμα, ήταν το τίποτα, το φως των κεριών και η ανάγκη μου να μη με αγγίξεις;
~

Και τώρα στέκω εδώ. Κι αγγίζω τις φλούδες του προσώπου μου. Δάκρυ πάνω στο δάκρυ. Χτίσαν ένα όμορφο προστατευτικό. Ποτέ σου δε θα μάντευες βέβαια ότι έχω κλάψει. Γιατί η ψυχή των δακρύων είναι διάφανη.

Γιατί όταν το στόμα μου μιλά, ισορροπεί πάνω σε τόνους λέξεων.

Κι όταν το μάτι μου κοιτά, διαπερνά χιλιάδες βλέμματά σου.Το στόμα μου έχει μνήμη. Το μάτι μου έχει αναμνήσεις.

Και μπαίνει, και ξεφλουδίζει, και τρυπά, και προσπερνά.

Με έκανες να πονέσω. Με έκανες να δακρύσω. Ποιος πούστης θεός σου έδωσε το δικαίωμα να κρύψεις το πρόσωπό μου;

Ε;

12 Responses to “Τι γεύση έχουν τα δικά σου δάκρυα;”

  1. # Ντίνοςon 10 Jan 2008 at 00:28

    Τα δικά μου δάκρυα έχουν γεύση τιραμισού.

  2. # demonon 10 Jan 2008 at 00:37

    Τότε είσαι από τους τυχερούς, φαντάζομαι. Δε θα στεγνώσουν ποτέ δάκρυα πάνω σου! Θα τα προλαβαίνουν τα δάχτυλά σου…

  3. # princesson 10 Jan 2008 at 00:48

    Τα δικά μου δάκρυα ειναι αλμυρά και λυσασμένα. Κυλουν πάντα στα ιδια σημεία του προσώπου μου, και με τον καιρό έχουν φτιάξει αυλάκια που οι άλλοι νομίζουν πως ειναι ρυτίδες. Μονο εγώ ξέρω πως είναι οι δρόμοι απο τους οποίους χύνεται η ψυχή μου στο πάτωμα. Μα κανεις δεν μπορεί να κανει την ψυχή μου να χυθεί αν δε το θέλω -αν δε του το έχω επιτρέψει με κάποιον τρόπο. Αν δεν τον έχω αγαπήσει.

  4. # demonon 10 Jan 2008 at 03:26

    Έτσι είναι πριγκιπέσσα, γι’αυτό και πονά διπλά, σχεδόν μαζοχιστικά. Επειδή το έχουμε επιτρέψει στ’αληθινά εμείς!

  5. # after8on 10 Jan 2008 at 20:57

    Ότι δάκρυα έχυσες, ας είναι τα τελευταία. Σφράγισε τον πόνο σου με μια ακόμα μεγάλη σταγόνα, όταν και αυτή ξεραθεί, σαν βουλοκέρι άστη να στολίζει ότι απέμεινε, αλλά ερμητικά πια κλειστό. Πέρα από τα μάτια των άλλων, ορατό μόνο στην ψυχή σου, χαραγμένο στην καρδιά. Μετά ίσως ο χρόνος να το αλλάξει σε μια γλυκόπικρη μακρινή ανάμνηση. Θα δεις, είναι και αυτή πολύτιμη.

  6. # iparxeimageiaon 10 Jan 2008 at 21:46

    γεια σου αγαπητέ demon…
    υπέροχα τα όσα έγραψες και σήμερα!
    τα δάκρυα μου έχουν γλυκόπικρη γεύση…
    πότε καίνε την σάρκα καθώς έχουν μέσα τους στιγμές θλίψης και πότε την αναζωογονούν γιατί μαζί με αυτά χάνεται ο πόνος σαν νερό που χύνεται στο έδαφος και στην συνέχεια εξαφανίζεται σε άλλο σώμα…
    και επειδή με αγγίζεις και υποψιάζομαι πως σου αρέσουν και εσένα τα παιχνίδια σε προκαλώ!
    http://iparxei-mageia.pblogs.gr/2008/01/ti-me-kanei-na-skaw-sta-gelia-blogopaihnido.html

  7. # demonon 10 Jan 2008 at 21:48

    Σ΄ευχαριστώ για την υποστήριξη after (8) forever. Και τα δάκρυα είναι πολύτιμα, το γνωρίζω. Είτε μας ξεπλένουν, είτε ξεπλένονται τα ίδια, σαν αυτοκαθαρισμός, ανανεώνουν τα ψυχικά κύτταρα. Μου είναι αλλόκοτη αίσθηση όμως. Το να κλαίω. Το να δακρύζω όχι τόσο.

  8. # demonon 10 Jan 2008 at 21:53

    Τρελαίνομαι για παιχνίδια μαγεία. Τόσο πολύ φαίνεται : ) Έρωτας χωρίς λογική ε? Mmmm… Κι έλεγα να ευθυμήσω λιγάκι. lol

  9. # iparxeimageiaon 10 Jan 2008 at 22:32

    χεχεχεχε…ναι φενεται αρκετα:)
    εεε ερωτας ειναι αυτος!πολυδιατατος και απροβλεπτος!:)

  10. # demonon 10 Jan 2008 at 22:42

    Μόλις, ολοκλήρωσα το παιχνίδι. Στο “σκότωσα” λιγάκι, αλλά κάτι βγήκε, νομίζω! Μαγεία…

  11. # SOFIon 25 Jul 2009 at 02:36

    den exw sxolia oso afora tis geysis kai ta dakrya thelo omws na pw oti o demon einai poli romatikos as sinexizei na grafei wraia pragmata na diawazoume:)

  12. # demonon 28 Jul 2009 at 23:02

    Σ’ευχαριστώ Σόφη και… καλώς ήρθες!

Trackback URI | Comments RSS

Leave a Reply